نمایشگاه شناخت هنر نقاشی
" هنر جهانی مدیون سرزمین ماست." مقام معظم رهبری
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : شیما بختیاری
نویسندگان
نظرسنجی
میزان رضایت شما از وبلاگ در چه سطحی است؟









1. این وسیله در واقع همان آبرنگ غلیظ شده می باشد که قدرت پوششی فراوانی دارد و برای کار نقاشی کودکان و نوجوانان بسیار مفید و از لحاظ کاری پر تنوع و جز رنگهای جسمی می‌باشد. با استفاده از آب فراوان می‌توان با گواش هم جلوه‌هایی از آبرنگ و حالت روحی ایجاد کرد.

2. این رنگ مانند آبرنگ تشکیل شده از رنگدانه‌های محلول در آب است ولی تفاوت این دو در این است که گواش رنگ نسبتاً ماتی است و شفافیت رنگ آبرنگ را ندارد و ذرات تشکیل‌دهندة آن از آبرنگ بزرگ‌تر است و از رنگدانه‌های شبیه گچ هم تشکیل شده است و رنگ غلیظی می‌باشد. معمولاً این رنگ را با آب مخلوط کرده سپس روی زمینه استفاده می‌کنند.

3. به دلیل استفاده از این رنگ در مدارس اغلب به اشتباه این رنگ را مخصوص کار کودکان می‌دانند اما هنرمندان مشهوری مثل رائول دافی (Raoul Dufy) نشان داده‌اند که این فکر اشتباه است.

4. گواش یکی از رنگ‌هاییست که اثر نقاشی شده با آن را به راحتی می‌توان اسکن نمود و در کامپیوتر آن را نشان داد و ویرایش کرد.

5. این رنگ تقریباً بدون بو است و به راحتی می‌توان در هر مکانی از آن استفاده کرد.

6. تکنیک گواش را می‌توان مخلوط با مدادرنگی، آبرنگ، جوهر،اکولین و رنگ‌های دیگر استفاده کرد.

 
7. برای کار کردن با گواش می‌توان ابتدا یک سفرة پلاستیکی، دو ظرف آب تمیز و دستمال برای پاک کردن قلم آماده کرد که در هنگام کار هم سفره را زیر کار پهن می‌کنیم که رنگ اشتباهاً به جایی ریخته نشود چون این رنگ بسیار غلیظ است و در صورت اینکه مثلاً روی فرش بریزد پاک کردن آن مشکل است.

 
8. از خاصیت پوشانندگی گواش می‌توان استفاده کرد و آن را روی زمینه‌های رنگی هم استفاده کرد.

 9. با درست کردن کلیشه با مقوا، طلق، سیب‌زمینی، لینولئوم و... می‌توان طرح‌های زیبایی را با گواش ایجاد کرد.

10. در نوع گواش غلیظ نباید بیش از حد رنگ‌ها روی هم قرار گیرند، این کار باعث ترک خوردن کار می‌شود.

منبع : http://www.daneshju.ir




نوع مطلب : ابزار ها و تكنیك ها ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
با وجود هفتاد سال قدمت هنر نقاشی روی چرم این هنر هنوز به ثبت نرسیده است هنر نقاشی روی چرم هنری است که تنها با دست انجام می گیرد. هنر نقاشی روی چرم در استان تهران دارای قدمت است و تنها صنعت بومی انسان...

تاریخچه چرم :
تاریخ چرم به طور کلی با پیشرفت بشر هماهنگ بوده است غارنشینان اولیه چرم را به صورت یکی از سرمایه های اولیه و با ارزش خود می دانستند زمانی که انسانها هنوز تمدن نداشتند چرم نقش مهمی در تاریخ بقاء داشت.

چنانکه از کتیبه داریوش در بیستون بر می آید: « وی متن فرمان خود را بروی اشیاء دیگر از جمله پوست آهو نقش زده و به کشورهای تابعه فرستاده است.»

چینی ها تا پیش از ساختن کاغذ، نوشته های خود را بیشتر به پوست، می نگاشته اند. در اوایل ظهور اسلام، اوراق قرآن مجید را بر پوست آهو کتابت کرده اند این شیوه حتی تا دو قرن پس از ظهور اسلام نیز ادامه داشته است.

پوست ها تا هنگامی که در سلامت بسر می برند بسیار مطلوب و انعطاف پذیرند. اما به محض اینکه در برابر عوامل جوی، محیطی، فیزیکی و بیولوژیکی آسیب ببیند، بخاطر ضعف در پایداری خیلی زود زوال پذیرند ولی اگر تحت شرایط خاص مثل دباغی کردن قرار گیرند حالت پایداری خواهند یافت و بر مقاومتشان افزوده می شود.
با توجه به شواهد موجود می توان ادعا کرد که در ازمنه خیلی دور، حتی از اواخر عصر یخ بندان روش های ساده ای برای ازدیاد نرمی پوستها و جلوگیری از گندیدن آنها متداول بوده است. (مانند دود دادن یا چرب کردن با روغن، جویدن و ... )
هر چند که نمونه های واقعی متعلق به این دوران به علت کم دوام بودن پوست در زمینهای مرطوب بسیار نادرند، از طرفی دیگر در مقبره های خشک و ضد عفونی شده مصرفی نمونه های بسیاری از پوستهای متعلق به دوران ما قبل تاریخ بدست آمده است که همگی به علت خشکیدن ، ترد و شکننده شده و به همین جهت تعیین اینکه بصورت خام یا غیر خام بکار رفته اند مقدور نیست.
کاملاً روشن شده که مصریان قدیم اولین قومی بوده اند که از پوست به منظور تزیین یا موارد دیگر استفاده می کرده اند در مقابر مصری پوست های مرصع شده با ورقه های زر و همچنین طومارهای پوستی بدست آمده است این طومارها پس از تراشیدن و پاک کردن گوشت و چسبیده شده به پوست ،تهیه می شده و سطح نرم و خوشرنگی داشته و می توانسته اند بخوبی مرکب را به خود بگیرند.



http://www.seemorgh.com/uploads/1392/08/charm.jpg

http://www.seemorgh.com/uploads/1392/08/charm2.jpg

دو روش استفاده اولیه پوست :
1- استفاده از آن هنگام شکار، به طوریکه خود را در پشت پوست قرار می دادند .
2- به عنوان پوششی در برابر سرما
در بسیاری از مکانهای ماقبل تاریخ در سراسر ایران از جمله غار بلت در منطقه دریای خزر در شمال ایران و تپه یحیی در جنوب کرمان سنگهای تراشیده شده کشف شد که برای تمیز کردن و آماده سازی پوست حیوانات بکار برده می شد، و هرگز روشن نشده که بشر اولیه چگونه روشی یافت که به وسیله آن روش توانست پوستهای سخت و قابل فساد حیوانات را به چرمی نرم و دباغی شده تبدیل کند.

انواع پوست معمولا به دو دسته تقسیم می شوند :
1- پوستهای سبک : مثل گوسفند-بز-آهو-سمور-بزغاله-روباه
2- پوستهای سنگین : مثل اسب-شتر-گاومیش-گوساله-زرافه

موارد استفاده از پوستهای سبک ( گوسفند ) :
تهیه چرم برای لباس-دمپایی-کالاهای سراجی نظیر کیف-کمربند-قلاده-لگام
تهیه جیر برای کیف ، تهیه آسترهای پشم دار و انواع پوستین .

موارد استفاده از پوستهای سنگین :
بیشتر جهت تهیه چرم برای ( تخته چرم یا تخته پوست )-رویه کفش-رویه مبلمان و انواع مصنوعات چرمی.

http://www.seemorgh.com/uploads/1392/08/charm3.jpg

http://www.seemorgh.com/uploads/1392/08/charm4.jpg

انواع پوست مورد مصرف در ایران :
بز و بزغاله- گوسفند-گاو و شتر
پوست سالم و مرغوب چگونه پوستی است ؟
پوست سالم ، پوستی است که به روش صحیح از حیوان جوانده و به روش صحیح دباغی شود و فاقد قسمتهای زائد و اضافی و سوراخ و جای زخم که در زمان حیات حیوان باقیمانده و التیام یافته است ، باشد .
در مورد پوست های سبک ، پوست را در محفظه های مخصوص به مواد چرب کننده آغشته می کردند و با پا لگدمال می کردند تا روغن کاملا جذب پوست شود باعث نرمی و لطافت پوست شود. بعد از این مرحله بوسیله چاقوهای ویژه ای مرحله گوشت گیری از سطح داخل پوست انجام می گرفت .
در قرن 17-18-19 میلادی پوست را با رنگهای طبیعی نظیر (بُغم-بنفش-سماغ)و سایر مواد معدنی نظیر( زنگار-شنجرف-زاج سفید-زاج سیاه ) به رنگهای مشکی و قهوه ای درمی آورند .
در حدود 1500سال پیش از میلاد ایرانیان پوستهای بلند و بدون آستین می پوشیدند که تازیر زانوهایشان می رسید به احتمال زیاد مردم ثروتمند آن زمان از پوست یوزپلنگ و مردم فقیر از پوست گوسفند استفاده می کردند تا قبل از مادها و حتی خود مادها ، لباسهایشان همینطور بود و رسم انداختن پوست روی شانه تا امروز در بین چوپانان کوهستان آذربایجان رواج دارد .
در فاصله سالهای 224 تا 650 بعد از میلاد مسیح دباغان و پوست اندازان تشکیل یک مجموعه ای بنام سندیکا را دادند که افراد این مجموعه جزء طبقه پیشه وران محسوب می شوند و پرداخت پوست یکی از مشاغل مهم آنزمان بوده است و جزء حرفه هایی بود که از پدر به پسر و از استاد به شاگرد انتقال می یافت و سعی می کردند تا بیگانگان به اسرار رموز آنها پی نبرند.

ابزار کار نقاشی روی چرم : قلم مو جهت رنگ آمیزی طرح-راپید-کاتر-خط کش-قلم موپهن جهت چسب زدن-اره
مواد اولیه نقاشی روی چرم : رنگ پودری-الکل( حلال رنگ )-رزین-ورنی-چرم-چسب

http://www.seemorgh.com/uploads/1392/08/charm5.jpg
روش چرم کشی :
ابتدا فیبر را به اندازه مورد نظر بریده و یک طرف فیبر را چسب می زنیم و بر روی آن ابر نیم سانتی قرار می دهیم. ابر زیر را به اندازه فیبر می بریم . سپس با قیچی اطراف آن را پیرایش می کنیم ، تا زمانیکه چرم بر روی ابر کشیده می شود، با شیب ملایمی به پشت فیبر بچسبد .

چرم را به هر اندازه که مورد نظر باشد 5/1 سانت از اطراف اضافه می بریم ، سپس پشت فیبری که قبلا روی آن را ابر چسبانیده بودیم با قلم موی پهن چسب می زنیم ، و فیبر را به پشت گذاشته چرم را از یک طرف به آن می چسبانیم سپس چرم را کشیده به قسمت بالای فیبر می چسبانیم .

http://www.seemorgh.com/uploads/1392/08/charm8.jpg
انتقال طرح بر روی چرم :
ابتدا یک کاغذ کاربن به پشت کاغذ اولیه که طرح بر روی آن می باشد می چسبانیم و طرح را مجددا از روی تمام خطوط با خودکار می کشیم حال طرح به قسمت پشت کاغذ انتقال یافته و آماده انتقال بر روی چرم می باشد .

پس از اینکه طرح توسط کاربن به پشت کاغذ انتقال یافت کاغذ را بر روی چرم گذاشته و با هر وسیله ای که می شود بر روی کاغذ فشار وارد می کنیم مثل دسته قیچی یا هر چیز دیگر روی تمام خطوط را به صورت یکنواخت مالش می دهیم تا طرح بر روی چرم منتقل شود .
طرحی که بر روی چرم منتقل شده ، بسیار کم رنگ می باشد ، باید حتما قلم گیری شود تا طرح زیباتر جلوه کند،اینکار را با قلم مو یا با راپید انجام می دهیم .

رنگ آمیزی طرح :
برای رنگ آمیزی طرح رنگ های پودری موجود را در الکل حل کرده و در شیشه های کوچکی می ریزیم، پس از آن طرح را رنگ آمیزی می کنیم. اگر تابلو احتیاج به خطاطی داشته باشد پس از اتمام مراحل نقاشی خط مورد نظر را با قلم و مرکب معمولی روی تابلو می نویسند.
در کارگاه هایی که به صورت تولید انبوه نقاشی می کنند، اکثراً زمانی که رنگ آمیزی در وسط تابلو تمام می شود اطراف آن را با یک رنگ تیره به وسیله دستگاهی بنام پیستوله که رنگ را بصورت پودر بر روی تابلو پخش می کند، زده می شود و معمولاً از چهار طرف به سمت داخل رنگ را می باشند، به نحوی که ایجاد خط با زمینه نشود و اطراف کار تیره تر و هرچه به سمت داخل نزدیک می شویم زمینه روشنتر می شود، تا زمانی که در زمینه محو شود. برای استحکام بیشتر تابلو، محلول رزین و ورونی برروی تابلو با دستگاه پیستوله زده می شود.
( رزین محلولی است بی رنگ و مانند روغن جلاکمی براق )
پس از اتمام کار برای دوام بیشتر تابلو محلول ورنی به آن زده می شود. (ورنی ماده ایست مانند روغن جلا که بصورت آماده در بازار موجود می باشد.)

http://www.seemorgh.com/uploads/1392/08/charm10.jpg
انواع رنگها :
رنگها، معمولاً به دو دسته تقسیم می شوند: 1-رنگهای اصلی 2- رنگهای فرعی رنگهای اصلی شامل: زرد-آبی-قرمز
رنگهای فرعی شامل: سبز- بنفش-نارنجی که ازترکیب رنگهای اصلی بدست می آید . از ترکیب رنگهای اصلی با رنگهای فرعی رنگهای زیر بدست می آید:
(سبز زرد- سبز آبی ) ( بنفش قرمز - بنفش آبی ) ( نارنجی زرد - نارنجی قرمز )
ترکیب سه رنگ اصلی با هم رنگ خاکستری را تشکیل می دهد که به این ترکیب، ترکیب کاهشی می گویند.
ترکیب نورهای رنگی با هم نور سفید را تشکیل می دهد که به این ترکیب، ترکیب افزایشی گویند.
رنگدانه یا پیگمنتها شامل : رنگ روغن- گواش-آبرنگ- پاستل-مداد رنگی و... می باشد.
از دیدگاه روانشناسان رنگها به دو دسته تقسیم می شوند .

1-رنگهای سرد مثل: آبی-سبز - سبز روشن- سبز زمردی- آبی آسمانی- آبی تیره -آبی لاجوردی- بنفش آبی
2- رنگهای گرم مثل: قرمز سرخابی- قرمز رناسی- قرمز معمولی- نارنجی زرد و سبز مایل به زرد - بنفش قرمز- نارنجی قرمز
سه رنگ سفید -خاکستری- مشکی را رنگهای خنثی گویند.
رنگهای متضاد: رنگهایی هستند که از یک خانواده رنگی نمی باشند مثل: قرمز-آبی
هارمونی: ترکیب رنگهای مختلف که از یک خانواده رنگی می باشند مثل: نارنجی-قرمز
(تنالینه) رنگمایه: درجات مختلف تیرگی و روشنایی یک رنگ را تونالیته گویند یا به عبارت دیگر عبور از یک رنگ گرم تیره به یک رنگ گرم روشن و بر عکس از یک رنگ سرد تیره به یک رنگ سرد روشن را نیز تونالیته می گویند. (مانند قرمز تیره به قرمز روشن یا آبی تیره به آبی روشن)

والور یا ارزش رنگی: به تونهای چند رنگ مختلف گفته می شود یا به پیوندی اطلاق می شود که ما بین درجات تیرگی و روشنایی 2 یا چند رنگ وجود دارد.

واریاسیون : به پرده های رنگی مختلف از یک رنگ را گویند.


بشر اولیه به احتمال زیاد اول پوستها را به وسیله پیه و مغز حیوانات نرم کرده و موها و چشمها را با سنگهای تراشیده شده از روی پوست بر می داشتند و برای راحتتر انجام دادن این کار پوستها را به تنه درخت آویزان می کردند شاید این روشی بوده که بشر اولیه بوسیله آن توانست پوستهای سخت و قابل فساد حیوانات را به چرمی نرم و دباغی شده تبدیل کند.
در سرزمینهای امپراطوری ایران باستان حداقل 5 هزار سال پیش، روشهای کاملی برای ساخت چرم بکار می رفته که از آن زمان تا به امروز در اصل روش تغییرات جزئی داده شده است قبل از اینکه استفاده از ظروف گلی عمومیت پیدا کند، از پوست به عنوان قالبی برای شکل دادن به گل استفاده می شد. در گذشته های دور دیگهای چرمی بود که برای درست کردن غذا سنگها را داغ می کردند و داخل دیگ می گذاشتند.
با وجود هفتاد سال قدمت هنر نقاشی روی چرم این هنر هنوز به ثبت نرسیده است هنر نقاشی روی چرم هنری است که تنها با دست انجام می گیرد.
هنر نقاشی روی چرم در استان تهران دارای قدمت است و تنها صنعت بومی انسان تهران است، که از دوره قاجاریه در تهران رواج یافته .
تهران مهمترین مرکز تولید محصولات چرمی است و کارگاههایی ارزشمند در زمینه محصولات چرمی و نقاشی روی چرم خطاطی و حکاکی روی چرم با استفاده
از چرم های سبک مثل گوسفند و بومی پردازند.
در زنجان بیشتر نقوش نقاشی روی چرم سنتی و زینتی است.
در زمینه تولید فرآورده های پوستی شهرهایی مثل مشهد، شاندیز، بجنورد، قوچان ، نیروان ،خراسان و اصفهان مشهورند. 

http://www.seemorgh.com/uploads/1392/08/charm6.jpg
انواع پوست مورد مصرف در ایران:
پوست بز : پوست بز به دلیل مجعد بودن و کوتاهی الیاف و چون اکثراً دارای موهای زبر و بدون خز واقعی است در حال حاضر از بازار مناسبتری برخوردار است. در تمام مناطق آسیا بویژه هند و ایران، پاکستان، چین و کشورهای آفریقای غربی بز فراوان یافت می شود.
نژادهای چین و آفریقای غربی و هند از نظر کیفیت شهرت بیشتری دارند.
« پوست قَره گل » معروفترین پوست ایران است. رنگ آن خاکستری و دارای شفافیت خاصی است این پوست بنام« کبودشیراز» معروف است.
در منطقه شمال غرب خراسان در گذشته مهمترین مرکز تهیه چرم و پوست ایران به شمار می آمد در حال حاضر گروه کمتری از ترکمنان و سایر مردم بومی به پرورش گوسفند مشغول هستند.
« مهمترین نژاد گوسفند » قره گل- مشکی کبود یا خاکستری که در ردیف بهترین پوستهای بره دنیا قرار گرفته است پرورش این بره بسیار رایج است.

«پرورش گوسفند و استفاده از پوست آن در ایران»
از گذشته های دور پرورش گوسفند و بز رواج داشته و صرف نظر از گوسفندان نژاد « قره گل » گوسفندان نژاد «بلوچ آذربایجان» و سایر نژادها در ایران نگهداری می شد، که بخش حاصله از پوست آنان برای تهیه انواع پوستها بکار می رفت و بخش دیگر به صورت « سالامبوریا» (آماده کردن پوست برای دباغی) ساخته و جذب بازارهای خارجی می شد.
پوست گاو: در ایران نژادهای مختلف گاو نگهداری می شود رنگ و نوع پوست آنها نسبت به نژاد و محل زیست متغیر است و پوست آن بیشتر به مصرف دکور- تزئینات و تخته پوست تزئینی می رسد. در بخشهایی از قوچان- درگز- شاندیز ، تولید نوعی پوستین از نوع پوست گاو و گاومیش بنا به سفارش مشتریان رواج دارد.
پوست شتر: با توجه به عدم مصرف گوشت شتر در ایران و به خاطر پرورش و نگهداری این حیوان در مناطق خشک بیشتر از این حیوان به منظور حمل و نقل استفاده می کنند به همین دلیل تولید پوست شتر در ایران چندان چشمگیر نسیت.
معمولاً در مناطق غیر شهری به مصرف دوخت پوستهای کم بها و رویه زیر اندازها می رسد.
در مورد پوستهایی مانند پوست آهو - خرگوش-گوزن و ... در مناطقی که محل زیست این حیوانات است بنابه سفارش مشتریان و شکارچیان توسط دباغان شهری انجام می گیرد.

پوست سالم و مرغوب:
اولین مشکلی که استفاده از پوست برای انسانها وجود داشته است پوسیدگی و فساد پوست تازه در برابر هوای تازه به خاطر نفوذ باکتریها و میکروبها و تجزیه پروتئین موجود در پوست است که به سرعت به وجود می آید و در صورت خشک کردن پوست در برابر آفتاب یا آتش حالتی خشک و شکننده به خود می گیرد و غیر قابل مصرف می شود پس به جرات می توان گفت که دباغی پوست همزمان با استفاده از پوست بوجود آمده و رشد کرده است.
از سال 1593 دباغی بازاج سفید جای خود را به روغن داده بدین ترتیب که پوست را در قالبهای مخصوص می کشیدند و قسمت گوشتی پوست را چندین بار به محلول زاج سفید و نمک و روغن آغشته می کردند.

نگهداری چرم:
پوست چندان با دوام نیست زیرا در معرض عوامل بیولوژیک قرار می گیرد و در برابر رطوبت محیط خود نیز حساس است اما روشهای گوناگونی برای نگهداری چرم وجود دارد مثل زدن مواد اضافی به پوست- دباغی پوست و تبدیل آن به چرم، می توان تا حدودی این معایب را ار بین برد ولی معایب ذاتی پوست با این روشها کاملاً از بین نمی رود (معایب ذاتی پوست مثل زخم و غده قدیمی است ).
اشیاء قدیمی یا موزه ای که از چرم ساخته شده اند و یا در ترکیب آنها چرم بکار رفته در معرض حمله عوامل بیولوژیک قرار می گیرند و در برابر درجه رطوبت محیط خود حساس هستند اگر رطوبت نسبی از 68 درصد بیشتر باشد باعث لک شدن چرم و لطمه دیدن آن می شود در مناطق گرمسیر اقدامات احتیاطی ویژه ای جهت حفاظت اشیاء چرمی در برابر حمله حشرات ضروری است.
در حال حاضر ترکیبات حشره کش بسیار موثر تجاری وجود دارد که البته قبل از استفاده از این حشره کشها باید آنها را مورد آزمایش قرار داد تا معلوم شود که چرم را لک نمی کند و هیچ ضرر دیگری ندارد.
وقتی چرم به مدت طولانی در هوای خشک و هوایی که رطوبت آن از 40 درصد کمتر است بماند، خشک می شود و انعطاف و نرمی خود را از دست می دهد و سخت و شکننده می شود و در موارد خاص لازم است چرم ترمیم شود تا انعطاف خود را بدست آورد.
تابلوهای نقاشی روی چرم نباید در معرض نور مستقیم خورشید قرار گیرد زیرا عمر مفید خود را از دست می دهد.

از آنجا که پوست تا پیش از پوسیدن نوشته بر آن دوام می یافته، بهترین ماده برای کتابت تا قبل از اختراع کاغذ بوده است در ایران پوست گاومیش ،گاو و گوساله مورد استفاده قرار می گرفته است.

http://www.seemorgh.com/uploads/1392/08/charm9.jpg
دباغی با زاج:
احتمالاً بادوام ترین ماده مخصوص پوشش کتاب که شناخته شده در پوست های زاج شده هستند این پوست ها را به منظور حفاظت در محلولی از زاج و نمک قرار می داده اند.
حاصل کار ماده ای سفید، بادوام، قابل انعطاف و چرم مانند است که کاملاً برای مهرکوبی و درست کردن جلدهای ضربی مناسب است.
در حال حاضر کتابهای بسیاری که با این نوع پوست جلد شده اند حتی پس از گذشت صدها سال در شرایط خوبی در کتابخانه موجودند.
دباغی بازاج، اولین کوشش انسان برای استفاده از مواد معدنی در کار دباغی است و شامل خرد کردن تخته پوست در محلولی از سولفات مضاعف پتاس و آلومینیوم در دمای بین 20 تا 30 درجه سانتی گراد است زاج ترکیب دو گانه ای از سولفات های آلومینیوم و پتاس است که در خاورمیانه بسیار یافت می شود.
دباغان بابلی از سال 800 ق.م بازاج آشنا شده اند. که هنوز در دنیای عرب و بخش هایی از آفریقا متداول است. تهیه چرم نرم و سفید با این مواد را زاجی می خوانده اند تا از انواع دیگر دباغی چرم های بسیار مقاوم در مقابل آب و خواص فنی گوناگون دباغی متمایز شود.
بنابر اهمیت استفاده از پوست و ایجاد مقاومت بیشتر آن در برابر عوامل مخرب بیرونی به تدریج پوست خام از طریق دباغی کردن به چرم تبدیل شده است.

دباغی گیاهی:
دباغی گیاهی در اکثر مناطق جهان عرب هنوز به شیوه سنتی متداول است روش کار عبارت است از کاربرد برگ، پوست، تنه و ریشه درختانی که دارای تانن (ماده دباغی) می باشند که با آب، درون مخزن و یا گودالی در زمین قرار می گیرند و پوست حیوان در نتیجه تماس با این مواد گیاهی خود، نرم و به چرم مبدل می شود.
سابقه این گونه دباغی دست کم به چهار هزار سال قبل می رسد که در متون مصری و بابلی از آن یاد شده است و بعد ها نویسندگانی چون بقراط و پلینی اشارات مکرری به کاربرد مازو برای دباغی کرده اند.
چرم (پوست دباغی شده ) تا سده اخیر در نوشتن، نقاشی و یا پوشش کتب استفاده می شده است هزاران سال پیش دباغان پوست حیوانات را با مواد گیاهی و با خیساندن آنها در عصاره پوست بوته ها و درختانی مانند بلوط، سماق و یا شوکران ، دباغی می کرده اند. مواد شیمیایی موجود در عصاره پوست این بوته ها و درختان (تانن - tannin ) با بافت های پروتئینی پوست ترکیب شده در فرمول پروتئین جانشین آب می گردد.
این ترکیب شیمیایی موجب می شود که چرم دباغی شده بسیار بادوام و انعطاف پذیر گردد. چرم با طی مراحلی چون: شستن پوست و زدودن پشم و گوشت روی آن، خیساندن پوست در عصاره گیاهان (تانن) و بالاخره خشک کردن و رنگ کردن و واکس زدن، در واقع در برابر عوامل مختلف مخرب مثل: محیط، رطوبت ، نور، اسیدها و مواد فاسد کننده، بسیار مقاوم می شود علت مقاوم بودن چرم ها ذخیره شدن نمک های آلی محلول در آب که در مراحل دباغی در پوست جمع می شود .
این نمک ها « نان تن » (Non-tan) نامیده می شوند و در مقابل آلودگی ها مقاوم هستند.

http://www.seemorgh.com/uploads/1392/08/charm7.jpg
متداول ترین چرم های مورد استفاده در کتابت،کتاب آرایی و تجلید عبارتند:
چرم گاو - چرم گوساله ( فالو یا شورو- chevrean )
چرم بز (تیاج ) - و چرم گوسفند ( میشن - mis-an )
طبق اسناد و مدارک رسیده در 330 تا 550 سال پیش از میلاد مسیح لباس و زره ایرانیان از چرم و پوست بوده است.

پس از ظهور اسلام ، پوست ایران در تمام کشورهای اسلامی شهرت داشت و مهمترین مرکز پوست در آن زمان ماوراءالنهر و شهرهای بزرگ آن نظیر طوس -بخارا -نیشابور- مرو و سایر شهرهای شمال شرق ایران بوده است.

علاوه بر پوست حیوانات اهلی از پوست آهو- گوزن و سایر حیوانات شکاری استفاده می کردند و در بین عشایر و ترکمهای ایران روش کار همان است که از صدها سال پیش از پدرانشان به ارث بردند.

استفاده از چرم ارزمان انسان های نخستین رواج داشته هنگامیکه انسان اولیه پی برد برای محافظت از پاهای خود در مقابل سنگ و خار و خاشاک تکه پوستی سخت به دور آن پیچید و یا هنگامیکه وی، پی برد آب را در مشک نگهداری نماید.
قبایل اولیه از چرم ، چادر، بستر، زیر انداز، زره، افسار و کفش می ساختند.
اشیاء پیدا شده در مصر باستان متعلق به 3500 سال پیش گواه آن است که چرم با طلا و عاج های قیمتی مزین می شده است.
در زمان حضرت موسی مصریها چرم را برای ساختن دمپایی بکار می بردند ولی بعلت کمیاب و کم ارزش بودن تنها فرعونها از آن استفاده می بردند.
استان همدان به لحاظ داشتن مراکز دامپروری در مناطق روستایی و شرایط آب و هوایی مناسب و پرورش انواع دام، از قدیم الایام در زمینه مصنوعات چرمی و مخصوصاً از نوع چرم گاو از شهرت خاصی برخوردار بوده.
محصولاتی که می توان بر روی آن نقاشی روی چرم انجام داد عبارتند از : (قاب آینه- جاسوئیچی چرمی- کیف چرمی- کیف دستی اداری- کمربند چرمی و... ) و هر چیزی که در ساختار کلی آن چرم بکار رفته باشد. 
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: mchto.ir




نوع مطلب : ابزار ها و تكنیك ها ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نقاشی های رنگ روغن رمز و رازهای بزرگی دارند و در ذهن بسیاری از افراد، این روش نقاشی با اعتبار تر از دیگر نقاشی ها است. همچنین لذت کار با رنگ روغن غیر قابل انکار است . رنگ های خالص روغنی با رایحه ای خوش واقعاً خوشایند هستند.
طی چند مطلب گذشته شما را با نکات ریز نقاشی با رنگ روغن آشنا کردیم. در مطالب قبل نکاتی در مورد انواع رنگ ها و انواع روغن ها و وسایل مورد نیاز برای نقاشی رنگ روغن ارائه دادیم. در این مطلب نیز به نکاتی در خصوص چند تکنیک رنگ روغن اشاره می کنیم.

تکنیک ها

آلا پریما: (alla prima)

آلا پریما یا خیس روی خیس یک اصطلاح ایتالیایی است و به معنی رنگ مستقیم است . به این صورت که رنگ را به طور مستقیم روی کرباس بوم قرار می دهیم ، این سبک بدون رنگ های زیر سازی است ، یعنی رنگی در زیر کار نیست که بخواهیم خشک شود پس در این سبک کار خیلی زود تمام می شود.

ایمپاستو: (Impasto)

استفاده از یک لایه ضخیم از رنگ که بافت قلم مو یا کاردک نقاشی را حفظ می کند.

کاردک نقاشی:

با استفاده از کاردک نقاشی می توان یک لایه بافتدار از رنگ را اعمال کرد. عدم کنترل دقیق در استفاده از کاردک مشکل خاصی بوجود نمی آورد و می توان به راحتی با رنگ ها بازی کرد و طرح مورد نظر را بوجود آورد اما همین کار با قلمو بسیار سخت است. لذت نقاشی با این سبک بسیار جالب است حتماً امتحان کنید.

رنگ زمینه:

روی سطحی که دارای ته مایه رنگ است رنگی با کنتراست بیشتر برای لایه بعدی استفاده کنید، به این معنی که دو رنگ متضاد روی هم قرار گیرند. رنگ زمینه در رنگ روغن بسیار مهم است.

زیر سازی: (Underpainting)

نقاشی را با رنگ کم ( لایه ای نازک) شروع کنید تا خیلی زود خشک شود (مانند یک لایه خاک) و این کار باید قبل از اضافه کردن رنگ های اصلی طرح و سایر جزئیات روی بوم انجام شود ، دقیقا به معنای زیر سازی.

پولیش:

پولیش یک لایه شفاف روی رنگ های خشک شده است. از یک پولیش متوسط با شفافیت بالا استفاده کنید. در این قسمت کار صبر و دقت زیادی باید داشته باشید. پولیش ها اکثراً به صورت اسپری هستند.

ایجاد عمق: (Scumbling)

یک لایه از رنگ را روی رنگ های خشک و یا کمی خشک قرار دهید، این کار اجازه می دهد که رنگ زیرین کمتر به چشم آید. با توجه به سلیقه نقاش این تکنیک یا به صورت خطی انجام می شود و یا به صورت نقطه ای و خالدار. با این کار به آن قسمت از نقاشی عمق می دهید و رنگی متفاوت در آن بوجود می آورید.

قلموی خشک: (Drybrush)

با استفاده از قلموی خشک مقدار کمی رنگ  را به آرامی روی سطح بافت دار نقاشی بکشید.

چند نکته ایمنی:

بسیاری از رنگدانه های سنتی که در رنگ روغن استفاده می شوند خطرناک است، به طور خاص، برخی از آنها حاوی سرب ، کادمیوم و کبالت هستند. رنگ هایی که روی آنها CL (برچسب توجه) از مؤسسه مواد هنر و خلاقیت(ACMI) حک شده است ، باید با احتیاط مورد استفاده قرار گیرند و به دستورالعمل آنها توجه شود.
حلال هایی مانند تربانتین و الکل های معدنی در فضای اتاق تبخیر می شوند، بنابراین شما باید در محلی با تهویه خوب کار کنید نه در فضای کاملاً بسته . حلال ها قابل اشتعال هستند و نباید در نزدیکی شعله قرار گیرند؛ آنها را در ظروف در بسته نگه داری کنید .
در هنگامی که نقاشی می کشید از خوردن، نوشیدن و یا سیگار کشیدن اجتناب کنید. از اسپری رنگ استفاده نکنید ، مگر اینکه در یک اتاق با تهویه بسیار عالی باشید و حتماً از ماسک استفاده کنید.

http://www.esfahanemrooz.ir




نوع مطلب : ابزار ها و تكنیك ها ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
هنر نقاشی دو شاخه اصلی دارد ، واقعگرا و غیر واقعگرا که همان هنر انتزاعی و یا تجرید است.
اساس هنر تجریدی( آبستره) در حقیقت این اعتقاد است که ارزش های جهانشناختی در رنگ و شکل خلاصه می شود و به طور کلی ربطی به مضمون نقاشی یا پیکره سازی ندارد.
کلیه آثار آبستره از نوع نقاشی، صرفاً برای دیدن و تماشا کردن و از نوع آثار حجمی، صرفاً برای لمس کردن نه برای لذت بردن و به خاطر سپردن ساخته می‌شوند؛ بنابر این هیچ‌ یک از مخاطبان نباید در مواجهه این آثار انتظار رؤیت یک صفت اخلاقی یا یک فضیلت معنوی را داشته باشند؛ زیرا هنرمندان این‌گونه آثار بدون در نظر گرفتن هیچ‌گونه قصد و موردی به خلق آن دست می‌زنند به همین دلیل آثار آبستره هرگز مشمول نقد منطقی نمی‌شوند.
در این مطلب ما آموزش یک طرح آبستره را ارائه می دهیم و مرحله به مرحله با هم پیش می رویم.
برای شروع کار ما نیاز به یک عکس به عنوان مدل داریم( البته حرفه ها می توانند از مدل طبیعی استفاده کنند) ما در نقاشی می خواهیم احساسمان را از زیبایی بیان کنیم پس نگران چیز خاصی نباشید که حتماً باید مهارت کافی برای کشیدن طرح داشته باشید. در این آموزش ما هر آنچه که در اطرافمان می بینیم نقاشی می کنیم. مثلاً شما می توانید از گل رز باغچه یا کفش کودک نقاشی کنید.
وسایل لازم:

خط کش برای برش کاغذ
کاغذ گرم بالا
تخته شاسی
قلمو سر گرد و پهن
رنگ اکلیریک (رنگ های مورد نیاز طرح )
پارچه برای پاک کردن قلمو حین کار
کاتر برای برش کاغذ به اندازه دلخواه
مراحل کار:

1- عکسی که دارای جزئیات زیادی نیست را انتخاب می کنیم. من یک عکس از باغچه خانه ام گرفتم.


2- در برنامه فتو شاپ عکس را کرپ کردم تا جزئیات اطراف آن حذف شود.



نکته: برای راحتی کار می توانید در همان برنامه فتوشاپ عکس را تقسیم بندی کنید، به سه ستون و دو سط( مانند تصویر). با تقسیم بندی ، کشیدن طرح و تمرکز روی مناطق راحت تر انجام می شود.
صفحه کاغذ را مطابق با عکسمان برش می دهیم و همان تقسیم بندی را با مداد به صورت کمرنگ پیاده می کنیم.



3- در کشیدن نقاشی های انتزاعی همانطور که گفته شد به جزئیات توجه نمی کنیم، مثلاً در این طرح تنها قسمت های برگ هایی که زیاد توجه را جلب می کند، پله چوبی و گلدان سفالی کشیده می شود . من از چند دایره برای برگ ها استفاده می کنیم و دایره ها را تکرار می کنم، البته کمی تفاوت بین دایره ها قائل می شوم. حال گلدان مکعبی را در قسمت بالا و چوب زیر گلدان را می کشم.
الان نوبت رنگ کردن است. من از دو رنگ استفاده می کنم، صورتی تیره و سبز طلایی. مانند تصویر برگ ها و زمینه را رنگ می کنم.



4- حال با همان رنگ ها مقداری سایه به کار می دهم تا برگ ها خود را بهتر نشان دهند. سعی کنید طیف رنگی طرح را زیاد گسترده نکنید.



5- در نهایت نوبت دورگیری است ، البته نه خیلی دقیق. در این حالت دورگیری تقریباً ضخیم برای هر برگ و گلدان انجام می دهم .



نقاشی ما حاضر شد ، با یک قاب ساده چوبی می توان اثری زیبا را به یادگار گذاشت.

 http://www.esfahanemrooz.ir/




نوع مطلب : ابزار ها و تكنیك ها ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
در مطلب زیر به تفاوت بین سایه های جسمی و محوی اشاره می کنیم.
همیشه سایه ها مانند هم نیستند. در واقع ما دو نوع سایه که بسیار متفاوت از هم هستند داریم ، سایه های جسمی و محوی. شناسایی این سایه ها با آنچه در نقاشی به عنوان"سایه" می کشیم متفاوت است . در ادامه مطلب ما به این تفاوت اشاره می کنیم.

سایه های جسمی چیست؟
آنچه که ما به عنوان سایه می شناسیم را سایه اجسامی یا جسمی می نامیم . این مدل سایه زمانی بوجود می آید که چیزی منبع نور را مسدود کند. به عنوان مثال، سایه یک درخت که توسط نور خورشید بوجود می آید، و روی زمین می افتد. و یا سایه ای که از یک سیب روی میز می افتد. یا سایه بینی که روی گونه می افتد.

این نوع سایه تیره تر از نوع دیگر است، چرا که توسط منبع نور مسدود شده ایجاد می شود. و لبه های آن کاملاً مشخص است. اما مهم است که به یاد داشته باشید که سایه اجسام ، یک چیز جامد نیست که از شی که ایجاد شده است بیشتر باشد.

سایه های محوی چیست؟
این سایه از روی جسمی که به طور غیر مستقیم منبع نور را می گیرد بوجود می آید. و یا آنچه که شما ممکن است به عنوان بخش هایی از جسم در سایه ببینید باشد ، چرا که نور مستقیمی روی آن نمی تابد. من گاهی اوقات می شنوم که این سایه ها به عنوان یک منطقه از "فقدان نور" هستند، که فکر می کنم این باعث یک تمایز خوب از آنچه ما به طور کلی به عنوان "سایه" تجسم می کنیم باشد.

سایه های محوی همانطور که از اسمش پیداست دارای لبه های نرم تر و یا کمتر تعریف شده است. همچنین روشن تر از سایه های جسمی است، زیرا این سایه توسط نور بوجود می آید اما نه مانند سایه ای که از بلوکه کردن نور اصلی است. سایه های محوی نامحسوس و ظریف هستند، و برای ساخت سایه های سه بعدی ضروری هستند. تغییرات در سایه های محوی نیاز به مشاهده بسیار دقیق دارد ، اغلب دوبینی در این موضوع به شما کمک می کند تا آنها را با وضوح بیشتری ببینید. اگر اکثر اجسام در نور مستقیم قرار دارند، سایه شکلی به صورت بسیار جزئی در طرح ظاهر می شود.
به عنوان مثال، یک گلدان روی میز، که نور مستقیم در حدود ساعت 2 به آن می تابد. لبه بالایی این گلدان در نور مستقیم است و یک سایه جسمی بوجود می آورد اما بخش های دیگر این گلدان که در نور مستقیم قرار ندارند سایه های محوی را بوجود می آورند.
چند نکته:
دوبینی در یک موضوع نقاشی و تشخیص سایه ها کمک می کند تا مناطق روشن و تاریک واضح تر دیده شوند. به این صورت که با چشمانی نیمه باز به جسم نگاه کنید.

به یاد داشته باشید، سایه ها " سیاه" نیستند. در هنگام نقاشی از تن های تیره تر برای درست کردن سایه استفاده کنید.

 http://www.esfahanemrooz.ir




نوع مطلب : ابزار ها و تكنیك ها ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
مغز مداد رنگی بر خلاف مغز مداد گرافیتی، درجه بندی زیادی از نظر سختی ندارد و نسبتاً نرم است . تقریباً به جز کاغذ گلاسه، از هر کاغذی می توان برای مدادرنگی استفاده کرد. البته بسته به بافت کاغذ، مدادرنگی اثر متفاوتی از خودش به جا می گذارد.
در تکنیک با مداد رنگی می توان از سه رنگ اولیه استفاده کرد، و یا از هفتاد و دو رنگ مختلف .برای کار با مدادرنگی سبک های مختلفی وجود دارد از جمله:
شیوه خطی: که اثر با استفاده از خط هایی در جهت های مختلف شکل می گیرد، می توانند موازیِ هم، متقاطع و یا روی هم و.. باشند. نقاش با استفاده از این خط ها، سایه روشن، درجات تیرگی روشنایی و کنتراست، اثر را تنظیم می کند.
شیوه سایه‌پردازی: در این شیوه خط‌هایی که با مدادرنگی رسم می‌شوند کاملاً روی هم قرار می گیرند و محو می‌شوند تا رنگ آمیزی اثر پیوسته شود. به این ترتیب سایه روشن، درجات تیرگی روشنایی و حجم‌ها شکل می‌گیرند.
شیوه خراش
شیوه شیار اندازی
شیوه سفید کردن

در این مطلب به شما تکنیکی یاد می دهیم که پس از رنگامیزی ، دو مرز رنگ را چگونه محو کنیم. این کار با استفاده از حلال ها صورت می گیرد.

در مداد رنگی، زیر سازی شامل پایه رنگ طرح است. اصولاً کاغذ ها داری بافتی هستند که به ما اجازه نور پردازی نمی دهند . برای رفع این مشکل از حل کننده یا آب استفاده می کنیم. این تکنیکی است که برجستگی ها و بافت کاغذ را خراب نمی کند، بنابراین شما می تواند لایه های بعدی مداد رنگ را با خیال آسوده اضافه کنید.
شما می توانید از مداد رنگی هایی که بر پایه روغن و یا موم هستند و با رنگ پایه طرح همخوانی دارند استفاده کنید مانند کرم، زرد و حتی برای نقاشی آسمان از آبی استفاده کنید. سپس آنرا با حل کننده محو کنید. قبل از اینکه این کار را روی طرح اصلی پیاده کنید در قسمت بالای کاغذ دو رنگ را کنار هم بگذارید و بین آنها را محو کنید، ببینید آن چیزی هست که می خواهید یا نیاز به مقدار بیشتری برای صاف کردن دارد. بهتر است مقداری از این ناهمواری کوچک روی کاغذ را برای لایه ها یا رنگ های تیره تر نگه دارید. حل کننده ها برای زیر سازی بهترین ماده و در پخش کردن رنگ هم کمک کننده هستند.

تأثیر حل کننده ها بر نقاشی های مداد رنگ

حلال های متفاوت به مداد رنگی هایی که بر پایه موم و یا روغن هستند واکنش نشان می دهند در ادامه به چند حلال اشاره می کنیم:

• Bestine ماده حل کننده ای پایه تینر دارد، خیلی زود خشک می شود، سطح و حتی لایه هایی از رنگ را صاف و نرم می کند ، بهترین ماده برای استفاده در مناطق ظریف و کوچک است. ( مارک های دیگری غیر از Bestine واکنش های متفاوتی در مداد رنگی دارندف قبل از استفاده از واکنش آن ها مطمئن شوید. )


• Turpenoid ، که خودش به عنوان تربانتین بی بو شناخته شده است ، استفاده از این ماده برای مناطق وسیع مناسب است ، زیرا زمان زیادی لازم است تا کاملاً خشک شود.


• الکل در حالی که آن را میریزید سطح را صاف می کند. بر خلاف Bestine و Turpenoid ، الکل به طور کامل حلال مداد رنگی نیست، اما اثر دانه ای دارد .


حلال هایی که شما می توانید استفاده کنید

حلال ها ماده بیندر مداد رنگ که در موم و یا روغن مداد رنگ است را حل می کنند و اجازه می دهد رنگدانه ها به اطراف پخش شوند . همه انواع حلال ها در مداد رنگ تأثیر دارند Bestine که با تینر است، Turpenoid ( یا turpentine) ، ایزوپروپیل الکل، روغن های معدنی ، سفید کننده ها، مایع سبک تر ، پاک کننده ها به عبارتی هر چیزی که به عنوان حل کننده از آن استفاده می شود برای اینکار کاربرد دارد. هر حلالی دارای ویژگی های مختلفی است : چگونه چسب را حل می کند، چگونه بر روی رنگ پخش می شود ، چگونه جذب می شود یا واکنشش روی سطح کاغذ به چه صورت است و سرعت تبخیر یا خشک شدن آن چگونه است ، و همچنین در هر لحظه یک نتیجه متفاوت نشان می دهند ( در ادامه مطلب نگاهی به تصاویری از اثر حلال ها در رنگ مداد رنگ بیندازید). استفاده از این حلال ها بستگی به مقداری دارد که شما روی طرح می ریزید.




استفاده از حلال های با گوش پاک کن به شدت رنگ را با سطح ترکیب می کند در حالی که قلمو اثر کمتری بر آن دارد . حلال ها باید فقط با قلمو یا برس های ارزان قیمت مصنوعی بکار روند ، زیرا ماهیت خورندگی دارند و امکان خراب شدن قلموی شما وجود دارد.
گفتنی است، در مغزی مداد رنگی به جای گرافیت از رنگ دانه استفاده می کنند و برای نرم شدن آن از موم های مخصوص استفاده می شود.

نویسنده : سَویّا رضایی




نوع مطلب : ابزار ها و تكنیك ها ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

یک ایده جالب برای سرگرم کردن بچه ها و آموزش مفاهیم فیزیک :

تعدادی از مداد شمعی های قدیمی و نصفه شده را بیاورید و آنها را روی یک سمت کاغذ تا شده ای رنده کنید لایه دیگر را روی مداد شمعی های رنده شده قرار دهید و حالا از زیر با سشوار به آن حرارت دهید. پس مدتی پودر ها از حالت جامد به مایع تبدیل می شوند  و روی کاغذ پخش می شوند این مایع پس از خاموش کردن سشوار سریعا به حالت جامد برمی گردد و شما یک تصویر زیبا با قوانین فیزیک خلق کرده اید.

 

            

منبع :‌http://homemadeactivitis.persianblog.ir/


 




نوع مطلب : ابزار ها و تكنیك ها ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


ساخت آباژور در منزل,ساخت آباژور 


این آباژور خوشگل هم یه محصول بازیافتی حاصل از قوطی های خالی فلزیه!

  ساخت آباژور در منزل,ساخت آباژور


روش مشبک کردن قوطی های خالی فلزی رو اینجادیدین
با استفاده ازین روش یه آباژور کوچولو بسازین. 

 

ساخت آباژور در منزل,ساخت آباژور


از رنگ سفید برای زمینه و رنگ قهوه ای
برای خطوط شبیه سازی تنه درخت استفاده کنین.

 

ساخت آباژور در منزل,ساخت آباژور

 
از تکنیک نقاشی نقطه نقطه ای که آموزشش رو توی چند پست دیدین
 استفاده کنین و قوطی های خالی فلزی رو تزئین کنین.
 

ساخت آباژور در منزل,ساخت آباژور

 
اینم یه ایده بدون شرح!

ساخت آباژور در منزل,ساخت آباژور

 
یه لایه رنگ ،یه پوشش از تور و یه گل پارچه ای یا مصنوعی
 می شه یه ایده تازه برای بازیافت قوطی های فلزی!

 

منبع : aftab92.mihanblog.com





نوع مطلب : ابزار ها و تكنیك ها ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
 


یکی از هنرمندانه ترین جنبه های نقاشی با آبرنگ این است که شما می توانید با استفاده از چند ترفند ساده و فریبنده، در نقاشی های خود تار و پودهایی غیر منتظره بسازید. کسانی که نقاشی های شما را می بینند بی آن که چیزی در مورد راز و رمز های آن بدانند، شما را به خاطر اینکه چنین نقاشی های دشواری کشیده اید تحسین می کنند و از این  که برای کشیدن این نقاشی ها چقدر وقت گذاشته اید، شگفت زده می شوند.



نمک پاشی

با پاشیدن اندکی نمک طعام بر روی آبرنگ خشک نشده، می توانید نقاط  گل مانند و هنرمندانه ای به وجود آورید. هر بلور نمک، به داخل پیگمنت رنگی نفوذ می کند و در زیر آن، ناحیه ای روشن تر به وجود می آورد. از این تار و پود می توان در کشیدن میادین گل، برف یا برگ های درختان استفاده کرد. استفاده از این تار و پود در پس زمینه ها یا پیش زمینه های نسبتا خالی نیز بسیار مناسب است.


نمک همیشه همان طور که شما انتظار دارید، عمل نمی کند. برای این منظور باید از پیگمنت های رنگی مناسب استفاد کنید و خیسی و سرعت خشک شدن کاغذ و هوا مناسب باشد. گاه نمی توان پیش بینی کرد محصول نهایی چگونه خواهد بود و همین نیمی از جذابیت کار است. اما اگر در استفاده از نمک، گام های زیر را دنبال کنید، به نتایج جالب توجهی دست خواهید یافت:


مرحله اول: یک کاغذ مخصوص آبرنگ در ابعاد 5*7 اینچ را با آب شفاف خیس کنید.

مرحله دوم: کاغذ را روی یک سطح هموار قرار دهید و قسمتی را که میخواهید نمک پاشی کنید، رنگ بزنید.

مرحله سوم: منتظر بمانید تا رنگ خیس و براق شود، همین جاست که جادو اتفاق می افتد. اگر رنگ خشک باشد، این تکنیک جواب نمی دهد. در صورتی که رنگ بر روی قسمت هایی از کاغذ، جمع شده است، آن را بیرون بریزید یا با گوشه یک حوله کاغذی، آب اضافی آن را جذب کنید.

مرحله چهارم: نمک را اضافه کنید. هرچه نمک کمترباشد بهتر است. با دست خود کمی نمک بردارید و دانه دانه به نقاشی بپاشید. همه نمک را یکباره روی نقاشی نریزید.

مرحله پنجم: نمک را پخش نکنید و اجازه دهید که رنگ خشک شود.

مرحله ششم: بعد از اینکه رنگ خشک شد، با برس نمک را کنار بزنید.


اگر به مقدار زیاد نمک روی رنگ بپاشید یا وقتی رنگ خیلی خیس است نمک را اضافه کنید، نمک می چسبد و دیگر با برس نمی توان آن را جدا کرد. نمک به نقاشی آسیبی نمی رساند بلکه تار و پودی طبیعی و کمی درخشش بلورین به آن می بخشد.


منبع : www.boomeabi.com





نوع مطلب : ابزار ها و تكنیك ها ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
کلاژ، هنر گسترده ای ایست که می توان به نوعی همه تصورات ذهنی را به خوبی در آن پیاده کرد. این هنر در قرن بیستم میلادی میان هنرمندان نوگرا محبوبیت بسیاری پیدا کرد. نخستین هنرمندی که کلاژ را به جامعه هنرمندان معرفی کرد و به نوعی آن را اختراع کرد، پابلو پیکاسو بوده است. پیکاسو، بیشتر برای آثار نقاشی خود در سبک کوبیسم شهرت جهانی دارد.

حقایقی در مورد کلاژ

هنر، راهی مستقیم برای خلاقیت و نوآوری است. هنرمند می تواند با آثار هنری زیبایی که خلق می کند، منظور و هدف خود را به خوبی بیان کند. البته در مورد برخی آثار، اگر دید هنری درست و کاملی نداشته باشیم، نمی توان منظور هنرمند را به خوبی درک کرد. هنر، در اصل آزادی بیان عقاید از طریق هر وسیله ارتباطی موجود است. هنرمند برای دستیابی به رضایت روحی و معنوی دست به خلق اثر می زند و به آن زبان گویای بدون کلام می بخشد. هر شکلی از هنر، زیبایی منحصر به فرد خود را دارد. بسیاری از هنرهای موجود در دنیا، در طول تاریخ تغییر ماهیت داده اند و به شکل امروزی خود رسیده اند.

در دنیای رنگارنگ هنر، یکی از شاخه های آن آزادی عمل بیشتری به هنرمند برای خلق آنچه می خواهد، می دهد. این شکل از هنر تا حدی با بقیه هنرهای تجسمی متفاوت است. این هنر کلاژ نام دارد. کلاژ – تکه چسبانی – هنر چسباندن مواد بی مصرف همچون کاغذ و روزنامه یا پارچه در کنار یکدیگر و خلق یک اثر است. با کاغذ، چسب و چوب و ... می توان آثار متفاوتی در سبک کلاژ به وجود آورد. کلاژ از سال های بسیار دور میان هنرمندان رواج دارد و در واقع یک نوع تکنیک هنری است و به ذات یک هنر مجزا به شمار نمی رود.

بر اساس تاریخ موجود، 200 سال پیش از میلاد مسیح در چین و در قرن 10 میلادی در ژاپن این هنر مورد استفاده قرار می گرفته است. در حدود قرن 19 میلادی بود که این سبک از هنر تجسمی شکل رسمی به خود گرفت. پیکاسو و براک پدیدآورندگان اصلی این هنر هستند.

انواع و تکنیک های مختلف کلاژ

کلاژ، فرم هنری توسعه یافته ایست که انواع مختلفی دارد و به هنرمند اجازه می دهد تا با آزادی فراوان هر کاری می خواهد انجام دهد و به اصطلاح هر چه در سر دارد را روی سطوحی همچون چوب، مقوا، پارچه و ... پیاده کند. حتی می توان این هنر را روی کرباس و بوم نیز پیاده کرد. این هنر به هنرمند اجازه نوآوری و خلق آثار متفاوت را می دهد.

کلاژ با کاغذ

این نوع از کلاژ بسیار رواج دارد و با استفاده از چسباندن تکه های کاغذ انجام می شود و از قدیمی ترین هنرهای تجسمی است. نخستین مردمی که از چسباندن تکه های کاغذ به هم کلاژ تهیه کردند، مردم ژاپن بودند. ژاپنی ها با چسباندن کاغذهای مختلف در کنار نوشته ها و شعر  نخستین آثار کلاژ خود را ساختند. پیکاسو و براک نخستین افرادی بودند که از این هنر در نقاشی های خود استفاده کردند.

کلاژ با چوب

کلاژ چوبی، با استفاده از چوب های مختلف رنگی ساخته می شود. این هنر به تکه های برش خورده چوب های طبیعی و نصب و کنار هم چسباندن آنها روی صفحه های چوبی است. این نوع از هنر، نوع شگفت آوری از تکنیک کلاژ است که نحوه استفاده از یک ماده را که به تنهایی نمی شد آن را به آن خوبی نشان داد، به تصویر می کشد. چوب به تنهایی زیبایی ای که ممکن است با قرار دادن تکه های مختلف آن در کنار هم داشته باشد را ندارد.  کلاژهای چوبی گاهی با دیگر مواد به کار برده می شوند که نمای زیباتری به آنها می بخشد.

کلاژ با چسب

نوع دیگری از کلاژ،  استفاده از تکه های مختلف یک تصویر برای عمق بخشدن به آن و اثربخشی بسیار آن است. این نوع کلاژ برای اضافه کردن معنای عمیق تر به یک اثر استفاده می شود. به طوریکه که مثلا هنرمند، کپی های متعددی از یک نقاشی واحد تهیه می کند و آنها را در یک سطح مشخص به طور ماهرانه و با هدف و استخراج مفهوم جدید از آن اثر، در کنار یکدیگر می چسباند. این نوع کلاژ، سبک انتزاعی کلاژ به شمار می رود و از قرن 12 میلادی از سیبری منشا گرفته است.

کلاژ با عکس

در این نوع کلاژ، عکس های مختلفی در کنار یکدیگر چسبانده می شوند و یک اثر هنری زیبا ساخته می شود. این نوع کلاژ، به خوبی مفهوم واقعی تکه چسبانی را به تصویر می کشد زیرا با کنار هم قرار دادن عکس های مختلف، مفهوم جدیدی را به بیننده منتقل می کند. با اینکه کلاژ یک هنر قدیمی است اما با کنار هم قرار دادن عکس های دیجیتال که برای عصر امروز ماست نیز شکل می گیرد. این نوع کلاژ که جدید است، در دسته بندی های مختلف دیجیتال دسته بندی می شود. کلاژی که با عکس تهیه می شود نیز با بریدن و چسباندن عکس ها در کنار یکدیگر، تهیه می شود.

منبع : www.boomeabi.com




نوع مطلب : سبك های نقاشی، ابزار ها و تكنیك ها ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


رنگ در نقاشی

نقاشی هنری است تصویری و دوبعدی که بر روی سطح اجرا می شود و در آن عمق وجود ندارد. هرچند غالب آثار نقاشی عمق و فضا را به بیننده القا می کنند لیکن این القا ذهنی و نتیجه رعایت قواعد خاصی است.

هنر نقاشی هم در زمره هنرهای زیبا(اصلی) و هم هنرهای صناعی(فرعی) مطرح بوده است. این هنر علاوه بر زیباییِ صرف در تزیین اشیا مصرف کردنی نیز به کار رفته است.نقاشی همواره روی سطح جریان دارد. مواد اصلی این هنر،سطح ، نقاشی و رنگ است.

تعریف سطح

سطح تابلو زمینه ای از گچ، سنگ، سفال، کرباس، کاغذ، پارچه ابریشمین و... است.

تعریف رنگ

رنگ ماده ای است رنگین که از خاک(مواد معدنی)، مواد گیاهی و شیمیایی تهیه می شود.مواد مزبور را ابتدا سائیده و مانند پودر نرم می کنند و با مایعی می آمیزند.

رنگ در نقاشی

برخی از انواع نقاشی ها

بسته به چگونگی سطح و رنگ نقاشی ها به چند دسته تقسیم می شوند:

- فرسک (Fresco)

فرسک عبارت است از نقاشی دیواری بر روی گچ مرطوب یا آهک(4) که عموما به وسیله ی آبرنگ صورت می کیرد. به کار بردن آبرنگ از آن نظر است که رنگ ها در متن دیوار نفوذ کنند و جزئی از زمینه به نظر آیند. نقاشی فرسک معمولا در خدمت هنر معماری به کار می رود و در واقع جزئی از هنر معماری است. باید دانست که منظور از فرسک، بزرگ کردن نقوش یک تابلوی معمولی نیست بلکه فرسک جزئی است از فضای داخلی بنا و می باید با توجه به مکان و بنای اصلی و متناسب با آن ساخته شود. برای آن که چشم از هر جهت که به فرسک می نگرد، ارضا گردد باید فرسک ساده و واجد ترکیباتی(کمپوزیسیون) واضح باشد و خطوط و رنگ ها کاملا آشکار و تا حدی زننده جلوه کنند.

از ویژگیهای دیگر اکرلیک این است که این رنگ‌ها برای ایجاد بافت در سطوح مناسبند چون غلظت بالایی دارند و به سرعت خشک می‌شوند. رنگ اکریلیک انعطاف پذیر است و به همین علت روی تمام سطوح از جمله مدل‌های خمیر کاغذ پارچه و کفش قابل استفاده است. امروزه پر کاربردترین وسیله نقاشی اکرلیک است.

- نقاشی روی چوب (Painting on Wood)

این گونه نقاشی بر روی بومی است که بر چوب آماده ساخته اند. در این نوع نقاشی رنگ ها را با تخم مرغ می آمیزند و از قلم موهای ظریف استفاده می کنند.

شیوه کار بدین ترتیب است که ابتدا سطح را با پارچه ی کتانی می پوشانند، سپس روی این پارچه را پوشش هایی از مخلوط گل سفید و روغن بزرک(گچ پارسی) می مالندو نقاش روی بوم، طرح اولیه را با تمام جزییاتش نقش و سپس رنگ آمیزی می کند.

رنگ در نقاشی

- نقاشی اکرلیک (Painting with Acrylic)

اکرلیک نوعی رنگ است که از اختلاط پودر رنگ و نوعی چسب حاصل می شود. از ویژگی های مهم این رنگها آن است که تا زمانی که خشک نشده با آب ترکیب می شود اما پس از خشک شدن دیگر با آب ترکیب نمی شود و در نتیجه نقاشی ضد آب می شود. از ویژگیهای دیگر اکرلیک این است که این رنگ‌ها برای ایجاد بافت در سطوح مناسبند چون غلظت بالایی دارند و به سرعت خشک می‌شوند. رنگ اکریلیک انعطاف پذیر است و به همین علت روی تمام سطوح از جمله مدل‌های خمیر کاغذ پارچه و کفش قابل استفاده است. امروزه پر کاربردترین وسیله نقاشی اکرلیک است.

رنگ در نقاشی

- نقاشی گواش (Gouache)

گوآش رنگماده ای کدر و پوشاننده ولی محلول در آب است. آن را "رنگماده پستر" نیز نامیده اند. غالبا برای ایجاد سطح های رنگی تخت از این رنگماده استفاده می شود. ولی میتوان جلوه های رنگ و روغنی نیز از آن بدست آورد. نگارگران قدیم ایرانی از رنگماده ای شبیه گوآش استفاده می کردند و آن ر ا رنگ جسمی می نامیدند.

- نقاشی با اکولین (Ecoline)

اکولین در واقع جوهر رنگی است. رنگهای اکولینی جلوه هایی مانند آب رنگ ایجاد می کنند ولی به دلیل جوهری بودن، آثار بدست آمده از این نقاشی ها بسیار شفاف و درخشان است . به همین دلیل از رنگهای اکولینی بیشتر در تصویرگری کتب کودک و یا کارهای گرافیکی تبلیغاتی استفاده می شود. حلال اکولین نیز آب است.


منبع : www.tebyan.net





نوع مطلب : ابزار ها و تكنیك ها ، رنگ ها در نقاشی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

طراحی گرافیک، علاوه بر اینکه علم است، نوعی هنر نیز به شمار می رود. طراحی گرافیک به گرافیک های کامپیوتری اطلاق می شود که با ابزار خاص خود طراحی و ترسیم می شوند. اما فقط دانستن ابزار طراحی گرافیک برای خلق آن کافی نیست. گرافیست باید ذوق هنری نیز داشته باشد تا بتواند با ابزار موجود، آثار کامپیوتری زیبایی خلق کند. طراحان و گرافیست های کامپیوتری پول بسیاری از هنر خود به دست می آورند. البته باز هم تاکید می کنیم که داشتن سواد این کار به تنهایی کافی نیست و گرافیست حتما باید دید خلاقانه و هنری به مسایل داشته باشد تا بتواند اثری خلق نماید که ارزش پرداخت پول را دارد.

در حال حاضر، موسسه های فراوانی وجود دارند که دوره های آموزشی طراحی و گرافیک برگزار می کنند. این رشته حتی در دبیرستان و دانشگاه نیز تدریس می شود. افرادی که علاقه وافری به این رشته دارند می توانند به صورت آکادمیک به تحصیل گرافیک کامپیوتری بپردازند. همیشه انسان های خوش ذوق بیشتر از بقیه در این زمینه ها موفق بوده اند. آنها با هوشیاری هنری خود، طرح های خلاقانه خلق می کنند و برای نوآوریشان پول کسب می کنند.

طراحی گرافیک موارد استفاده گوناگون دارد. به طور مثال، برای طراحی سایت حتما باید گرافیستی وجود داشته باشد تا اینترفیس آن را طراحی کند. یک طراح و گرافیست قابلیت ساخت انواع تکسچر (بافت های پس زمینه)، عکس، آیکان و .. را دارد. گرافیست ها، افکار و خلاقیت های خود را در صفحه کامپیوتر پیاده می کنند.

     


ابزار کار این هنرمندان، نرم افزارهای مختلف، عکس، تصویر و تفکرات ذهنیشان است. گرافیست هایی که برای مشتری های خود طرح می دهند، باید علاوه بر هنر و خلاقیت خود، به سلیقه و هدف متقاضی نیز احترام بگذارند تا سریع تر به نتیجه دلخواه برسند.

طراحی وب سایت برای بسیاری از شرکت ها اهمیت فراوانی دارد. این روزها، بیشتر شرکت ها از طریق وب سایتهای رسمیشان خود را به مردم دنیا معرفی می کنند. به همین دلیل، رابط کاربری و طراحی سایت برایشان اهمیت بالایی دارد.

طراحی زیبا و گرافیک عالی، کاربران بیشتری را به سمت سایت موردنظر می کشاند. بسیاری از کاربران با دیدن وب سایت های شرکت هایی که طراحی اصولی و بسیار زیبا دارند، ارزش و احترام بیشتری برای آن شرکت قائل شده اند و دید بهتری به آن داشته اند.

نرم افزارها و ابزارهای کار متفاوتی برای طراحان و گرافیست ها وجود دارد. این نرم افزارها به گرافیست کمک می کند تا طرح های ذهنی خود را خلق کند و تصویری واقعی به آنها ببخشند. گرافیست با نرم افزارهای طراحی می تواند سایت، لوگو، کارت ویزیت یا هر چیز دیگری خلق کند.

گرافیک یک هنر است. اما فقط هنر نیست. بلکه راهی نیز برای کسب درآمد است. هرچه ذوق گرافیست بیشتر باشد، درآمد بیشتری نیز خواهد داشت زیرا با خلاقیت دست به خلق طرح هایی می زند که پیش از آن وجود نداشته اند و این مساله بسیار جالب توجه است. گرافیست ها با طرح های خود، مهارت هایشان را به رخ می کشند.

طراحی گرافیک، رشته بسیار جالبی است. گرافیست می تواند در دنیای مجازی با ابزارهای کامپیوتری موجود، آثار زیبایی خلق کند. زیبایی های دنیای مجازی همین طرح و گرافیک هایی هستند که توسط گرافیست ها خلق می شوند. هزاران ابزار مختلف در دنیای طراحی و گرافیک وجود دارد که می توان از آنها کمک گرفت.

طراحی گرافیک در کل، حرفه ای متشکل از طراحی، تصویرسازی، عکاسی و حتی چاپ است. طراحی گرافیک، نخستین بار در سال 1922 میلادی به وجود آمد. شاید بتوان گفت، شرکت ها و موسسه های تبلیغاتی عملا توسط هنرمندان تجاری اداره می شوند. طراحی های گرافیکی فقط برای سایت و دنیای مجازی نیست. برای مجله ها نیز همچون صفحه بندی و طراحی صفحات نیز کاربرد دارد.

منبع : www.boomeabi.com





نوع مطلب : ابزار ها و تكنیك ها ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
1393/07/26 :: نویسنده : شیما بختیاری


هنر شکل متنوعی از خلاقیت همراه با شکل های بی شمار طراحی است. اما چند عنصر اساسی طراحی وجود دارد که شالوده را تشکیل می دهد. در این مقاله برخی از مهمترین این موارد را بررسی خواهیم کرد.


عناصر طراحی
 عناصر طراحی

 به درستی گفته شده است که «یک تصویر ارزش هزاران واژه را دارد»، و این جادوی هنر است. شکل ها و رنگ ها می توانند چیزهای را توضیح دهند که واژه ها نمی توانند. بنابراین آن ها را به بخش بسیار مهمی از زندگی مان تبدیل گرده است. در همه ی مراحل زندگی به هنر نیاز داریم، هنر توضیح و درک گفتگوهای بسیار پیچیده را بسیار آسان می کند. بنابراین، طرح ها برای ساخت خانه ها و ادارات و زیبا کردن آن ها به کار می رود. و همه ی این ها بر پایه ی عناصر اساسی انجام می شود. برای ارائه ی یک اندیشه ی روشن تر، به اطلاعاتی درباره ی این عناصر اساسی طراحی داخلی نگاهی بیاندازیم.

 خط

هنگامی که طرحی را شروع می کنیم، آغازی دارد که به عنوان نقطه شناخته می شود. سپس، این نقطه به خط می انجامد که به نام مسیر آن نقطــه توصیف می شود. خط ها با حرکت های پیوسته ی این نقطه ها ادامه می یابد که به آفــرینش شکل های گوناگونــی می انجامد که از این خط به وجود می آید. بسته به درازا (طول)، مسیر و ضخامت آن ها، خط ها به عنوان عناصر اساسی طرح گرافیکی هستند. شکل های گوناگونی از این خط ها وجود دارند و به این نام ها است: افقی، قطری (مورب)، عمودی، موج دار، موازی و زیگزاگ. هر خطی در اثر هنری بیان یک حس خاص را دارد مثلا خطوط افقی آرام و خاموشند . خطوط منحنی، نمایانگر نرمش، عاطفه و شعرند، خطوط زاویه دار بیانگر تشنج و خشونتند...

 شکل

همان گونه که در بالا یادآوری شد، هر شکلی که در طرحی به وجود می آید، از یک خط آغاز می شود. شکل ها با رنگ نیز به وجود می آیند. ارزشی که در مفهوم دیداری شکل مطلوب تفاوتی را ایجاد می کند. یکی از مهم ترین اصول در این عنصر این است که شکلی که می آفرینید مانند طرح یا تصویر شما، «شکل مثبت» و فضای پیرامون این شکل «شکل منفی» نامیده می شود. هر دوی این ها به یکدیگر وابسته اند و بدون هم کامل نیستند.

عناصر طراحی
 رنگ

رنگ ها بخش مهمی در هر طرح هستند، چون به طرح هویت و وجود می بخشند. رنگ های به کار رفته در هنر به بازتاب یا شکست نور محدود نمی شوند، اما رنگ های واقعی نقاشی هستند و سایه ها برای جذاب کردن طرح به کار می روند. برای ایجاد بخش های جداگانه ی طرح یا جذاب کردن همه ی بخش های هنری، سه گونه رنگ وجود دارد. رنگ های اولیه یعنی زرد، آبی و قرمز. رنگ های ثانویه که از ترکیب رنگهای اولیه بوجودمی آید یعنی سیز، نارنجی و بنفش و رنگهای ثالث که از ترکیب رنگهای گروه اول و دوم بوجود می آیند.  رنگ که تفاوت های زیادی در آن ها وجود دارد. به طور معمول، ترکیب به کار رفته کنتراست (هم سنجی) دارند تا طرح را جذاب کنند. یکی از زیر عنصرها که رنگ را دربرمی گیرد، «ارزش» است، که تفاوت میان روشنایی و تیرگی سایه را معین می کند

 فضا

نخستین عنصر اساسی مورد نیاز در هر شکلی از هنر یا آفرینش طرح، فضا است. فضا بخشی است که که برای آفرینش طرح مطلوب است. فضا از سه بعد اصلی تشکیل شده است، طول (درازا)، پهنا و بلندی، که دو بعد به طور هم زمان به کار می رود. برای افزایش فضا، با به کارگیری عناصر اساسی طراحی، «فریب عمق» را می توان به وجود آورد.

در مکاتب گوناگون برای القای فضا تمهیدات گوناگونی به کار گرفته شد. مثلا در دوره رنسانس با کشف علم پرسپکتیو از علوم ریاضی برای القای حجم و فضا استفاده می شد. و یا رنگ و کاربست های خط در آثار دوران مدرن جایگزین پرسپکتیو علمی شدند.

 شالوده

شالوده به عنوان حس اضافه ای توصیف می شود که به طرح داده شده می شود. معنی دقیق شالوده ویژگی فضایی هر جسم است مانند زبری، نرمی، سختی، کرک دار و مانند آن است. مانند اجسام واقعی، طرح نیز ویژگی فضایی دارد که طبیعت آن ها را توصیف می کنند (حس اضافه). این شالوده به کار می رود تا به کمک رنگ، ارزش، شکل ها و فضا، به طرح واقعیت داده و نمای ویژه ای را به آن بدهد. بنابراین، شالوده ی طرح در یک نقاشی درونی هنگامی تعیین می شود که این بخش از هنر آماده باشد.

با این عناصر اساسی طراحی، امیدواریم دریافته باشید که هنر از چه چیزی ساخته می شود. این ها قطعات ساختمانی طـرح نامیده می شوند زیرا همراه با هم به طرح زندگی می بخشند و تماشای آن را زببا می کنند.

منبع : ی. پیشوایی

بخش هنری تبیان





نوع مطلب : معرفی رشته ی نقاشی، ابزار ها و تكنیك ها ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
 


اگر روی یک تخم مرغ با موم طراحی کرده  و سپس تخم مرغ را رنگ کنید، رنگ به موم نمی چسبد. بنابراین وقتی موم را ذوب کنید طرح مورد نظر روی تخم مرغ  ظاهر می گردد. برای کشیدن طرح های دقیق و ظریف، میتوانید از یک قلم استفاده کنید؛ برای ایجاد موتیف های ساده نیزمیتوانید از مداد شمعی استفاده کنید. 
به خاطر داشته باشید در صورتی که طرح هایتان را  بر روی تخم مرغ های سفید یا قهوه ای بکشید و سپس آنها را رنگ کنید, پس از ذوب کردن موم، طرح ها  به رنگ سفید یا قهوه ای ظاهر خواهند شد.
نکته ی دیگر اینکه اگر تخم مرغ ها را با یک رنگ پایه ی یکدست و ثابت رنگ کنید و سپس موم را بیفزایید، طرح ها به رنگ پایه خواهند بود؛ در این حالت بهتر است از یک رنگ پایه ی روشن و رنگ دوم تیره تر استفاده کنید.

ابزار و مواد لازم:
- چند تخم مرغ با دمای معمولی اتاق (اگرتخم مرغ سرد باشد موم به آن نمی چسبد)
- قلم موم یا مداد شمعی( قلم موم بیشتر شبیه به خودکار است با این تفاوت که در قسمت انتهای آن مخزنی برای نگهداری و پخش موم وجود دارد)
- شمع
- گرداله ی موم
- حوله های کاغذی

چگونه میتوانیم با استفاده از یک قلم، طرحی روی تخم مرغ موم اندود شده، ایجاد کنیم؟
 شکل این قلم بیشتر شبیه به یک خودکار است، با این تفاوت که در قسمت انتهای آن مخزنی برای نگهداری و پخش موم وجود دارد.
1. مخزن یک قلم خالی را نزدیک یک شمع روشن  نگه داشته و آنرا گرم کنید.
2. گرداله ی موم را فشار دهید تا قلم با موم پر شود.
3. بار دیگر مخزن را با استفاده از شعله گرم کنید.
4. اکنون نوک قلم را به تخم مرغ بزنید تا موم از قلم بیرون بیاید.
5. طرح مورد نظر را روی تخم مرغ بکشید.
6. در صورت لزوم قلم را گرما داده و دوباره آنرا با موم پر کنید.
7. میتوانید خطوطی روی تخم مرغ طراحی کنید یا قسمت هایی را که دوست دارید پر کنید.
8. اجازه دهید موم خشک شود.
9. تخم مرغ ها را بطور کامل در رنگ فرو کنید.
10. تخم مرغ ها را خارج کرده و بگذارید بمدت 10 دقیقه بمانند تا خشک شوند.
11. برای پاک کردن موم از تخم مرغ ها آنها را روی یک فویل آلومینیوم چیده و روی یک سینی آشپزی لبه دار قرار دهید.
12. سینی را داخل یک فر که قبلا در دمای 250 درجه قرار داده شده است بگذارید. این روش در مورد تخم مرغ های ترکیده و زیاد جوشانده شده موثر است.
13. هنگامی که موم شروع به ذوب شدن می کند ظرف مدت 10 دقیقه برق میزند و می درخشد؛در آن زمان تخم مرغ ها را از فر بیرون آورید.
14. تخم مرغ ها رادر یک حوله کاغذی گذاشته و موم را از روی آنها بزدایید.

چگونه با استفاده از یک مداد شمعی، طرحی روی تخم مرغ موم اندود شده، ایجاد کنیم؟
1. برای ایجاد طرح با یک مداد شمعی، روی یک تخم مرغ سفید یا قهوه ای یا رنگ آمیزی شده با هر رنگ دیگر طراحی کنید. ( رنگ مداد شمعی اهمیت ندارد چون طرح های کشیده شده پاک خواهند شد.)
2. سپس تخم مرغ را در رنگ فرو کنید و بگذارید بمدت 10 دقیقه خشک شوند.
3. برای پاک کردن موم از تخم مرغ، مراحل 11 تا انتها را دنبال کنید.

با استفاده از این روش میتوانید یاد بگیرید که چطور از تخم مرغ تان به عنوان یک شی ء زینتی آویخته استفاده کنید.

منبع : www.boomeabi.com




نوع مطلب : ابزار ها و تكنیك ها ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

لوازم مورد نیاز


-رنگ های اکریلیک سفید، اکر، قرمز، صورتی و ....
-رقیق کننده رنگ اکریلیک (گلیز
Glaze)
-آباژور
-کلاهک آباژور
بیشتر بدانیم:
1- نقاشی با انگشت را می توان با رنگ اکریلیک و روغنی انجام داد.
2- برای اینکه کشیدن گل ها و برگ ها راحت تر باشد می توان از رقیق کننده (گلیز) استفاده کرد. گلیز ماده ای است که رنگ اکریلیک را رقیق تر کرده و در عین حال باعث دیرتر خشک شدن رنگ اکریلیک خواهد شد.

1- ابتدا طرح مورد نظر را انتخاب کنید و برای نقاشی برگ ها انگشت خود را داخل رنگ سبز زده و قسمت دیگری از انگشت را داخل مشکی یا قهوه ای تیره بزنید و سپس با حرکات رفت و برگشتی شکل برگ را ایجاد کنید.

2- بلافاصله قبل از اینکه رنگ خشک شود گوشه هایی از برگ را انتخاب کرده و داخل رنگ اکرو سفید یا هر دو بزنید و در یک سمت از برگ نقاشی شده که هنوز خیس است سایه های از رنگ روشن ایجاد کنید و با نوک ناخن رنگ برگ هایی از برگ را ایجاد کنید. این عمل را به صورتی انجام دهید که با ناخن خطوطی از رنگ برداشته شود تا رگ برگ ها دیده شود.
3- برای نقاشی گل، ابتدا وسط گل را بکشید به این شکل که با انگشت رنگ اکر را بردارید و دایره وار رنگ را روی سطح بگذارید.
4- با رنگ دیگری مانند قرمز یا بنفش (رنگ منتخب شما برای گل) دور دایره وسط گل را یک دایره رنگی با انگشت به صورت رفت و برگشتی نقاشی کنید.

5- دایره وسط گل را با نوک ناخن به صورت حلزونی بردارید سپس برای گلبرگ ها با نوک انگشت رنگ دیگری که متفاوت با رنگ گلبرگ ها باشد (هلال دور دایره) را با حرکات C شکل رنگ را بردارید. شکل C باید نامرتب باشد و در عین حال موازی باشد.

6- برای نقاشی گل های نیمرخ یا غنچه، دایره وسط گل را مانند گل های باز بگذارید و سپس هلال دور را به صورت نیمه، دور دایره وسط بکشید که شکل هلال فرم مناسب تری دارید که زیر دایره را بگیرد و سپس مانند مراحل گل کامل قبلی نوک ناخن را داخل رنگ سفید یا اکر بزنید و بعد رنگ گلبرگ ها را به شکل C های نامرتب بردارید.

 

 

7- به دلخواه هر تعداد گل را که مناسب دیدید به رنگ های مختلف در کنار هم قرار دهید تا برجسته بودن بعضی از گل ها را نشان دهید. در انتها هم می توانید برای تکمیل نقاشی تعدادی برگ اضافه بکشید تا برخی از آنها نیز روی گل ها قرار گیرد تا نقاشی فرم طبیعی تر و بهتری بگیرد.

 

8- برای رنگ آمیزی پایه آباژور هماهنگی با نقاشی را در نظر بگیرید. برای این رنگ آمیزی ابتدا رنگ طلائی و سفید را روی پالت رنگ یا روزنامه بریزید (جدا از هم) و با انگشت اشاره رنگ طلائی را بردارید و روی سطح پایه آباژور با حرکات نامرتب و ضربدری توسط انگشت رنگ کنید طوری که هر دو رنگ دیده شود. پس از خشک شدن رنگ با ثابت کننده ها سطح رنگ را ثابت کنید.

 

نقاشی با انگشت ( تابلوی گل )

لوازم مورد نیاز

- رنگ های اکریلیک به رنگ آبی ، کرم ، قرمز ، سفید ، مشکی ، اکر ، قهوه ای ، سرخابی ، سبز تیره و روشن
- پالت یا روزنامه برای رنگ
-قلم موی تخت
- ماده ترک کراکل مدیوم
- بوم
- رقیق کننده رنگ اکریلیک یا
Glaze

1- ابتدا رنگ آجری و سفید را روی پالت کنار هم بریزید و با قلم موی تخت بوم را رنگ کنید تا کاملاً سطح بوم را پوشش دهد . طوری این رنگ آمیزی را انجام دهید که رنگ سفید و آجری همزمان با ادغام شدن حالت سایه و روشن نیز داشته باشند و بگذارید کاملاً خشک شود . سپس ماده ترک کراکل مدیوم را با قلم موی کاملاً تمیز به سطح بوم بزنید .

 

2- پس از خشک شدن ماده ترک کراکل مدیوم چنانچه ترک های عمیق تری بخواهید این عمل را دوبار تکرار کنید . در غیر این صورت یک مرتبه کافی است . رنگ اکریلیک سفید را با قلم موی تخت به صورت رفت و برگشت از چپ به راست و راست به چپ روی بوم بکشید . دقت کنید قلم مو به روی رنگ های قبلی سفید کشیده نشود . ترک ها پس از چند لحظه ظاهر خواهد شد . بگذارید کاملاً خشک شود .

 

3- برای رنگ کردن زمینه رنگ سفید و مشکی را روی پالت رنگ بریزید و با انگشت هم زمان بردارید و روی بوم بکشید تا رنگ طوسی به شکل سایه روشن ایجاد شود ولی یک رنگ نباشد .

 

4- رنگ سبز و سفید و اکر را نیز با انگشت بردارید و روی قسمت بالای بوم بکشید تا روی این قسمت رنگ سبز سایه روشن داشته باشیم و همزمان با رنگ طوسی بوم ادغام شود . می توانید کمی از رنگ گل های زمینه را با انگشت همراه با رقیق کننده رنگ ( گلیز) روی بوم بزنید .

5- برای کشیدن گلدان پر از گل ابتدا برگ ها را بکشید برای کشیدن برگ ها ابتدا رنگ سبز را با یک سمت انگشت بردارید و رنگ دوم انتخابی برای برگ مانند قهوه ای ، اکر و سیاه را با سمت دیگر انگشت بردارید و با حرکات رفت و برگشت شکل برگ را ایجاد کنید، سپس با نوک انگشت یا ناخن رنگ را از بعضی قسمت های برگ بردارید تا رنگ زمینه بوم دیده شود . به همین ترتیب مقداری برگ در جهت های مختلف بکشید .

6- برای نقاشی گل ها ابتدا رنگ میان گل را ( سرخابی ) با انگشت به صورت یک دایره روی بوم بگذارید و با ناخن خطوطی را روی دایره وسط ایجاد کنید تا مقداری رنگ سرخابی از روی بوم توسط ناخن برداشته شود . سپس با نو ک انگشت رنگ سفید را بردارید و مانند حرف C شکل های موازی و نامرتب دور دایره ، گلبرگ ایجاد کنید .

 

7- رنگ دوم گلبرگ (سرخابی ) را با نوک انگشت بردارید و به همان شکل C لابه لای گلبرگ های سفید اضافه کنید ، گل های بعدی را نیز با همان تکنیک با رنگ سفید ، اکر ، آبی ، سفید و ... انجام دهید .

 

8- الگوی گلدان را روی کاغذ یا روزنامه بکشید . سپس توسط قیچی گلدان را ببرید و کاغذ را روی سطح بوم گذاشته و با چسب کاغذی بچسبانید . سپس قسمت میانی کاغذ را که شکل گلدان را بریده بودید با رنگ سفید و آبی همراه با رقیق کننده رنگ ( گلیز) رنگ کنید . از رنگ طوسی ( سفید + آبی ) برای سایه روشن روی گلدان استفاده کنید . پس از خشک شدن بوم را با اسپری کیلر ثابت کنید .

منبع: http://miniturenovin.persianblog.ir/post/125/





نوع مطلب : ابزار ها و تكنیك ها ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

کمپوزیسیون در نقاشی دارای قالبهای کلی میباشد که بر اساس محتوی اثر و یا خلاقیت هنرمند انتخاب میشود.
این قالبها عبارتند از :
۱-:ترکیب عمودی: این نوع ترکیب عموما برای موضوعات عمودی و ایستا از جمله فرم ساختمانهای بلند یا چند درخت بلند ویا چند نفر در حالت ایستاده بکار میرود.

2- : ترکیب افقی: مورد استفاده این ترکیب موضوعات دارای سکون و آرام از جمله منظره دریا -خیابان بصورت نما یا شخصی در حالت استراحت از نمای جانبی بکار میرود.

۳- : ترکیب مثلث: اغلب فرم چهره در ترکیب مثلث کار میشود ویا میتوان سوژه های متفاوتی را در این قالب کار کرد ولی در هر صورت آن موضوع دارای پویایی میشود.
در دوران رنسانس هنرمندان نقاش از این نوع ترکیب بسیار استفاده میکردند برای مثال نقاشی مونالیزا اثر داوینچی و باکره صخره ها اثر رافایل از این دست میباشد.

۴- : ترکیب دایره : در این قالب اجزای اصلی تصویر بنوعی در تابلو جایگری میشوند که فرمی دایره وار را ایجاد میکنند ودارای پویایی و حرکت است. اغلب در آثار نگارگری ما شاهد این نوع پرداخت تجسمی هستیم.

۵- : ترکیب متقارن ( ترکیب قرینه) در قدیم بیشتر از این نوع قالب برای بیان هنری استفاده میشد اکثر آثار هنرهای سنتی اقوام مختلف دارای این نوع نگاه هستند.
در این ترکیب توازنی ساده بصورت قرینه برقرار میشود. اغلب نقوش قالی اسلیمیها و نگاره ها درارای ترکیب متقارن و متوازن هستند.

۶- : ترکیب منتشر : در این نوع ترکیب از فضای منفی خبری نیست فرمها بصورت منتشر و متعادل در فضای تابلو پخش شده اند نقاشیهای گل و مرغ و اکثر آثار آبستره دارای این قالب هستند.

۷- : ترکیب متعادل و نامتقارن ( دارای فضای منفی) این نوع ترکیب دست نقاش را برای ابداع و خلاقیت باز میگذارد و اجازه میدهد ترکیبهای زیبا ومتعادل و نو بوسیله نقاش خلق شود.

بعد از یادگیری اصول مربوط به مبانی هنرهای تجسمی در بحث نقطه و خط و قواعدی که بر آنها حاکم است و نقش و تاثیری که هر یک در هر قسمت از صفحه ایجاد می کنند ساده ترین روش برای ایجاد ترکیبی متعادل رعایت شکل ترازو برای قرارگیری فرمها بصورتی که از نظر بصری متوازن بنظر برسند می باشد .

ساده ترین و معمولی ترین شکل ترکیب بندی ترکیب متعادل و متقارن است .این نوع ترکیب بندی بیشتر در هنرهای سنتی از جمله طراحی قالی - تذهیب - فرم مشبکاری و نقوش سردر مساجد و ... دیده می شود که در عین اینکه دارای تعادل است چنانچه خطی از وسط آن بصورت عمودی رسم شود فرمها در دو طرف خط بصورت قرینه قرار گرفته اند.و تعادلی ساده و معمولی را به نمایش گذاشته اند .
اما در ترکیب متعادل و نامتقارن خلاقیت هنرمند جهت ایجاد فضاهای متنوع عمل نموده و برقراری تعادل از طریق پخش فرمها با اندازه های متفاوت موجب ایجاد تعادلی زیبا و متنوع می شود.
بعد از انتخاب نوع و اندازه کادر, اتود اولیه برای کار اصلی و یا ترکیب عناصری که طراح قصد طراحی وترکیب آنها را دارد شروع می شود .
- اقدام اولیه گرچه ظاهرا بسیار ساده است ولی تاثیر بسزایی در شکل ترکیب دارد عبارت است از انتخاب کادر عمودی یا افقی برای ترکیب , لازم بذکر است خیلی از عناصر موجود در یک تابلوی نقاشی را هم می توان در کادر عمودی ترکیب نمود و هم در کادر افقی ولی یکی از این حالات خلاق تر و زیباتر است .

- اقدام بعدی:چنانچه طراح بصورت مستقیم از منظره یا طبیعت بیجان کار می کند استفاده از منظره یاب می تواند او را برای انتخاب زاویه دید و حالت کلی ترکیب کمک نماید .
منظره یاب صفحه ایست که روی آن سوراخی مستطیل شکل متناسب با گستره یا بوم طراح وجود دارد که طراح آنرا مقابل چشمان خود گرفته و به جستجوی زاویه دید زیبا و حالت کلی ترکیب می پردازد که هنرجویان می توانند این وسیله را با قطعه ای مقوا درست کنند .
- گام بعدی در ایجاد یک ترکیب زیبا جایگیری اجزای ترکیب با توجه به شکل قرارگیری و تعداد اشکال و اندازه آنها نسبت به خطوط و نقاط طلایی تابلو است .
در ذیل صفحه مواردی که برای ایجاد یک ترکیب زیبا لازم الاجرا است ذکر می گردد .


- در ترکیب چند فرم در صفحه ابتدا فرم بزرگتر یا مهمتر ابتدا جایگیری می شود و بقیه فرمها در ارتباط با فرم اصلی ترکیب می شود .بدیهی است که نقاط و خطوط طلایی تابلو محل جایگیری فرم اصلی است .
- در یک ترکیب زیبا بخاطر تنوع لازم است اندازه اشکال متنوع باشد .
- تنوع قرارگیری فرمها در خطوط افق متنوع یکی دیگر از اصول ترکیب بندی است .
- لازم است اشکال همدیگر را ماسکه نکرده و روبروی هم قرار نگیرند .
- با توجه به خط زمین که در تابلو وجود دارد و موجب تقسیم فضای تابلو به دو قسمت منفی و مثبت می شود بایستی فضای منفی و مثبت در صورت خالی بودن پر شود .اما باید در نظر داشت که خوب است تابلو فضای نفس کشیدن داشته باشد و بصورت متراکم اشکال در کنار هم قرار نگیرند .
- چون از خصوصیات یک ترکیب زیبا هماهنگی فرم با فرم - فرم با کادر می باشد لازم است بوسیله خطوطی که از فضای ترکیب گرفته می شود فرمها را با کادر ارتباط داد .

منبع:‌http://miniturenovin.persianblog.ir/post/124 /





نوع مطلب : ابزار ها و تكنیك ها ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
طیف رنگ ها و ترکیب آنها
پاستل ها چوب هایی از رنگ خالص هستند. در استفاده از آنها نیازی به براش ها یا کاردک های نقاشی نیست. رنگ به سادگی در انتهای نوک انگشتانتان است و این باعث می شود که پاستل را برای کشیدن طرح های باز سریع و رنگ آمیزی کامل با جزییات زیاد، ایده آل می کند.

پاستل های نرم و سخت هر دو در دسترس هستند:
پاستل های سخت
نیکولاس جکوز کونته اختراع مداد گرافیتش را در سال 1795 ثبت کرد. طولی نکشید که او مدادها و پاستل بسیار زیادی تولید کرد. پاستل های کونته کاره سخت و کوچک هستند و به طور سنتی برای اندام نگاری و طرح های دقیق مطلوب هستند. آنها همچنین برای هایلایت ها و خطوط باریک برای اتمام یک نقاشی ملایم پاستل مناسب هستند.

پاستل های نرم
پاستل های نرم محبوب ترین پاستل ها هستند. استفاده از آنها آسان است و برای ترکیب ، خامه مانند هستند. اکثرا حداقل 200 رنگ دارند. در یک طیف باید محدوده گسترده ای از رنگ ها وجود داشته باشد چون چوب های سخت نمی توانند مانند رنگ ها روی یک پالت ترکیب شوند. در نتیجه، انتخاب رنگ های موجود بسیار مهم است؛ اگر قرار است شما بتوانید هر چیزی که دوست دارید را رنگ کنید.
طیف رنگ ما از 40 رنگ با قدرت کامل (تینت 4) توسعه یافته است. هر رنگ با درجات بالا، در 3 تینت روشن تر( تینت 1و2و3، که تینت 1 روشن ترین است) و یک سایه تیره تر ( تینت 5) موجود است . نتیجه ی کار، محدوده گسترده ا ی از رنگ های شفاف و قوی است که با تینت های مدرج تون سایه ها و هایلایت ها کامل شده است.


ترکیب کردن پاستل های مختلف 
پاستل ها می توانند به راحتی در هم ترکیب گردند. برای ماندگاری بالای رنگ ها از رنگ های AA یاA  استفاده کنید.

ماندگاری
بیشتر هنرمندان مایل هستند مطمئن شوند که رنگ های آنها ماندگار هستند. خوشبختانه در قرن 21 پیشرفت های بسیار زیادی در ثبات نوری رنگ ها وجود داشته است. تمامی رنگ های Winsor & Newton درجه AA یا A به عنوان ماندگار برای استفاده هنرمندان توصیه می شوند. درجه بندی ماندگاری روی برچسب های محصول و چارت های رنگ وجود دارند. اما در پاستل ها رنگ دانه ها با الیاف محافظت نمی شود و این همراه با مقداری رنگ سفید که برای ایجاد رنگ های کم رنگ مورد نیاز است، باعث می شود برخی رنگ ها فقط به طور نسبی ماندگار شوند و اینها درجه B هستند. تنها 14 رنگ از 200 رنگ، درجه B هستند. این پاستل ها رنگ های خاصی بدست می دهند و در آن نوع از طیف پاستل، ماندگارترین پاستل های در دسترس هستند. استفاده از تثبیت کننده ها به طور قابل توجهی ماندگاری این رنگ ها را با حفاظت رنگدانه افزایش می دهد و در واقع وقتی ثابت شدند، 5 پاستل از 14 پاستل برای درجه A مناسب می گردند.

ترکیب رنگ
اگرچه پاستل ها نمی توانند به حدی که رنگ های نقاشی ترکیب می شوند، ترکیب گردند اما در صورتی که رنگتان کم بود رنگ های پاستل ها می توانید ترکیب کنید تا تینت های تقریبی بدست آیند. مثلا ترکیب سفید و قرمز صورتی را به دست می دهد. اما ترکیب رنگ ها بافت ورقه را پر می کند و ناحیه ای مسطح تری از رنگ ایجاد می کند.
 اما اگر ترکیب زیاد از حد استفاده گردد می تواند نقاشی را گرفته و به سختی انجام شده نشان دهد. ترکیب به عنوان یک مکمل برای ناحیه های بافت دار خوب است. سعی کنید از آن در جایی استفاده کنید که می خواهید ظریف و صاف باشد و هنگامی که واقعا به تینت های بیشتری نیاز دارید از آن استفاده کنید.

کدری و لایه بندی
پاستل ها وسیله ای غیر شفاف هستند چون با استفاده از رنگدانه هایی مثل گچ درست شده اند؛ برای ایجاد چوب پاستل و تولید تینت های ملایم تر. لایه های بعدی لایه های اول را پوشش می دهند، مگر اینکه از بافت کاغذ استفاده کنید تا اجازه دهید لایه های زیرین نیز دیده شوند. پاستل های نرم Winsor & Newton (ونزور – نیوتن) رنگهای شفاف را روی لایه بندی حفظ می کنند تا از کدر شدن آن جلوگیری کند.

رنگ های مکمل
درخشندگی بی نظیر رنگ می تواند از طریق استفاده از رنگ های مکمل در کنار همدیگر حاصل شود. نتیجه درخشان و زنده ی آن در کار آبستره بسیار موثر است.

استفاده و نگه داری پاستل ها
چون پوشش روی پاستل ها پاره می شود و کناره ی پاستل ها برای رنگ ناحیه های بزرگ استفاده می شود، بنابراین احتمالا نمی توانید تشخیص دهید که کدام رنگ ها را دارید به خصوص وقتی تعداد زیادی پاستل داشته باشید.
ایده ی خوبی است که وقتی پاستل جدید و استفاده نشده هستند، نمونه هایی از رنگ ها تهیه کنید بنابراین با این کار می دانید کدام پاستل را دوباره بخرید و نیز وقتی کاغذ آنها از بین رفت مرجعی دارید برای استفاده از آنها. نمونه ها روی کاغذی که بیشتر از آن استفاده می کنید، انجام دهید تا به خاطر داشته باشید با استفاده از همان جنس کاغذ، رنگ پاستل ها را مقایسه کنید.
پاستل ها با لایه های فوم پوشش داده شده اند و با عادت شما سازگار باشد می توانید پس از استفاده از هر کدام آن را در جای خودش قرار دهید. بیشتر ما نمی‌توانیم این کار را انجام دهیم و در یک زمان از پاستل های بسیاری استفاده می کنیم. راه دیگر استفاده از جعبه‌هایی می باشد که قسمت های رنگ جداگانه دارد؛ مثلا جعبه قرمزها، جعبه قهوه ای ها، سبزها و غیره. جعبه ها را با برنج پر کنید تا تمیز بمانند. سینی کارد و چنگال می تواند برای نگه داشتن جعبه های مختلف رنگ ها استفاده شود و اگر بخواهید پاستل ها را بچینید مقوای شیار دار آنها را در جای خودشان نگه می دارد.
تکه ای از پارچه ی مرطوب و نه خیس راهی بسیار عالی برای تمیز نگه داشتن دستان و کارتان است. پارچه ظروف که در خانه استفاده می شود خوب است چون محکم هستند و می توانند پیچیده شده و دوباره استفاده شوند.

پالت اولیه
پالت اولیه شما باید رنگ ها را از سراسر طیف نشان دهد و منتخبی از تینت های تند و کمرنگ داشته باشد. یک دسته بندی از 24 رنگ برای شروع کار خوب است. بعدا برای استایل های و موضوعات مختلف رنگ های بیشتری می تواند افزوده شود.
پالت اولیه شامل رنگ های زیر است:
لیمویی ونزور تینت 4، زرد ونزور تینت 4، زرد ونزور تیره تینت 4، قرمز ونزور تینت 4، زرشکی آلیزارین دائمی تینت 4، سرخابی ﮐﻮﯾﯿﻨﺎﮐﺮﯾﺪون تینت 4، لاجوردی فرانسوی تینت 4، رنگ آبی اندونترن تینت 5، رنگ آبی کبالت تینت2، سایه ی قرمز آبی ونزور تینت 3، سبز دائمی تینت 2، سبز هوکر تینت 4، اکسید کروم تینت 1، رنگ زرد مایل به سبز سیر تینت 1، سبز زیتونی تینت 5، زرد چرمی تینت 1 و 4، نارنجی خاکی تینت 1 و4، قهوه ای مایل به زرد سوخته تینت 3، رنگ روآمبر تینت 5، خاکستری داوی تینت 1، رنگ سیاه عاجی تینت 1و سفید تیتانیوم.

استفاده از تمامی تینتهای یک رنگ
چنانچه پالت شما توسعه می یابد و شما رنگ های دلخواهتان را قرار دادید متوجه خواهید شد که داشتن همه 5 تینت از یک رنگ مفید خواهد بود. مثلاً تمامی تینت های آبی سیر فرانسوی برای آسمان ها یا اکسید کرومیوم برای مناظر استفاده می شود. تینت های پایین تر برای هایلایت ها و تینت های بالاتر برای سایه ها استفاده می شود.

 رنگ های اضافی برای تکنیکهای خاص
چون پاستل ها نمی‌توانند مانند رنگ ها ترکیب شوند نیاز بیشتری به رنگ های اضافی برای تکنیک های مختلف وجود دارد. به خاطر داشته باشید چارت دستی از پالت‌هایتان درست کنید وقتی پاستل های جدید می خرید. این مرجع جدا نشدنی خواهد بود برای هماهنگی رنگ‌هاست وقتی شما کار می کنید. در صفحات بعد شماره های تینت به طور خلاصه نوشته شده اند مانند T5 در تینت 5.

نقاشی مناظر
علاوه بر یک پالت اولیه در طیف برای مناظر، رنگ های سبز، زرد و آبی و رنگ های زمینی بی نهایت مفید هستند.
رنگ های مناظر
لیمویی ونزور تینت4، زرد ونزور تینت 5 و3، قرمز ونزور تینت 3، آبی سیر فرانسوی تینت 3، ابی کبالت تینت 4و3و2، آبی ونزور (سایه ی قرمز) تینت3و2و1، سبز ونزور (سایه آبی) تینت4، سبز دائمی تینت 2، سبز هوکر تینت 4، اکسید کرومیوم تینت 1، رنگ زمینی سبز تینت 4و3و2، سبز شیره دائمی تینت 4و3و1، سبز زیتونی تینت 5، زرد تیره ی سبز تینت 3، زرد اخرایی تینت 4و1، سینای خام تینت 4، زرد تیره طلایی تینت 2و1، سینای سوخته تینت 4و1، سبز هندی تینت 5و3و2، بنفش کاردینال تینت 2، امبر سوخته تینت 4و3، امبر خام تینت 5، خاکستری پین تینت 1، خاکستری داوی تینت 5و2، سیاه عاجی و سفید تیتانیئوم.

نقاشی پرتره
پرتره نیاز به طراوت زندگی و شخصیت دارد و رنگ های و تینت های شفاف این را حاصل می کنند. صورتی ، بنفش و رنگ های زمینی تون های ملایم لازم برای پرتره ها را ایجاد می کنند.
رنگهای پرتره
لیمویی ونزور تینت1، زرد ونزور 3، قرمز ونزور3و 1، زرشکی الیزارین دائمی 3و1، سرخ دائمی 1، سرخابی کوینکاردین 3و2و1،بنفش آبی سیر4و3و2، آبی کبالت 5و2، سبز دائمی2، اکسید کرومیوم 5و1، سبز شیره ای دائمی3، زرد چرمی 5و1، سینای خام 4، طلایی چرمی2، سینای سوخته 4و2، قرمز هندی3و1، بنفش2، آمبر سوخته 4و3و 2و1، آمبر5و4و1، خاکستری داوی 5و1، مشکی عاجی و سفید تیتانیوم.

نقاشی گل
نقاشی های گل اغلب پالت اصلی بالایی از پاستل های با درجه بالا دارند.
رنگ های گل:
لیمویی ونزور 4، زرد ونزور 4و3، نارنجی ونزور 4، قرمز ونزور 4، زرشکی آلیزارین دائمی 4، سرخ دائمی 4، سرخابی کویناکردین 4، بنفش ونزور 4، آبی سیر فرانسوی 4، ابی ونزور 3(سایه ی قرمز)، آبی نیلی 4، سبز ونزور 3(سایه ی سبز)، سبز ونزور(سایه ی زرد) 4و3.

نقاشی های حیوانات
رنگهای زمینی برای تون های حیوان مناسب هستند.
رنگ های حیوانات:
زرد چرمی 5و1، سینای خام 5و1، سینای سوخته 5و 3و 2، قرمز هندی 5و4و3، سرخابی کویناکردین 5و1، آمبر سوخته 5و3، آمبر خام 5و1، مشکی عاجی، مشکی لامپ، خاکستری زغالی، سفید تیتانیوم و سفید زینک.

نقاشی منظره دریایی
 آبی و سبزو چرمی و خاکستری، رنگ های معمول برای شن دریا و آسمان منظره دریایی هستند.
رنگهای منظره دریایی:
بنفش کویکاردین 5، آبی سیر فرانسوی 5، ابی اندنترون5-1، آبی کبالت4، آبی ونزور (سایه قرمز)5و4، سبز ونزور (سایه آبی) 5و4، سبز ونزور (سایه زرد)2، سبز هوکر 5، اکسید کرومیوم 5، سبز زیتونی3و1، زرد چرمی 5و4و1، سینای خام 5-1، طلایی چرمی 4و3، سینای سوخته 4و3، سینای سوخته 5و4، امبر سوخته5، امبر خام 3و1، خاکستری داوی 5و3و2.

بناها
مناظر شهری به آبی خاکستری، قهوه ای و قرمز که تون برابری دارند نیاز دارند. بناهای روستایی به چرمی های بیشتری نیاز دارد و تون آنها سبک تر است.
رنگها برای بناها:
قرمز ونزور 5، زرشکی الیزارین دائمی 5، آبی سیرفرانسوی 5و2، آبی اندنترون 5و2، سبز زیتونی 3، زرد چرمی 5، سینای خام 5و4و3، طلایی چرمی 5، سینای سوخته 5و4، قرمز هندی 5و4و3، امبر سوخته 5و4، امبر خام 5-1، خاکستری پین5-1، خاکستری داوی 5-1 و خاکستری زغالی.

رنگ درخشان و روشن:
اینها معمولا رنگ های تینت4 هستند. پالت های روشن برای سبک امپرسیونیست، نقاشی گل ها و برای تاثیرات انتزاعی در پاستل ها محبوب هستند.
رنگ های درخشان:
لیمویی ونزور4، زرد ونزور 4و3، زرد سیر ونزور4و3، نارنجی ونزور4، قرمز مایل به زرد4، قرمز ونزور 4، سرخ دائمی 5و4، بنفش کونکاردین3، بنفش ونزور 3، آبی کبالت4، آبی ونزور (سایه ی قرمز)4و3، آبی نیلی 4و3و2، فیروزه ای ونزور4، سبز ونزور(سایه ی ابی)4، سبز ونزور (سایه ی زرد) 4، سبز دائمی 4، سبز ملایم دائمی4و3و2، سینای سوخته 4 و سفید تیتانیوم.

رنگ های ملایم
اینها معمولا رنگ های زمین، سبز و خاکستری هستند. تینت 1و2 معمولا ملایم هستند و نیز تینت5 در برخی موارد.
رنگ های ملایم:
لیمویی ونزور 1، نارنجی ونزور 5و1، قرمز ونزور 1، سرخ دائمی 1، سرخابی کوینکاردین 1، بنفش ابی سیر3و2و1، ابی سیر فرانسوی2و1،آبی اندنترون 5، فیروزه ای ونزور1، اکسید کرومیوم 5-1، سبز زمینی 5-1، سبز شیره ای دائمی 2و1، زرد چرمی 5و2و1، طلایی چرمی 4و2و1، سینای سوخته 2و1، قرمز هندی 5-1، بنفش 5-1، آمبر سوخته 5-1، آمبر خام 5-1،خاکستری پین 5-1، خاکستری داوی 5-1، مشکی عاجی، مشکی لامپ، خاکستری زغالی و سفید زینک.

گذاشتن ورقه در معرض نور
گذاشتن ورقه در معرض نور نیز تاثیرات کاملا متفاوتی ارائه می دهد. رنگ های ملایم در زمینه های کمرنگ تصاویری به دست می دهد که نگاه کردن به آنها آرامش بخش است.
استفاده از رنگ های تند در زمینه های رنگ شده ی قوی تصاویر چشمگیری به دست میدهد که در اتاقی که از آن آویزان می شوند بسیار قابل توجه می شوند.

منبع: http://boomeabi.com




نوع مطلب : ابزار ها و تكنیك ها ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
رنگ های اکریلیک به دلیل این که به سرعت خشک می شوند، بهترین گزینه برای نقاشی های دیواری به شمار می آیند. در مورد این نقاشی های دیواری نیز به مانند رنگ های روغنی، اقدامات آماده سازی بسیار حائز اهمیت است و اگر اقدامات اولیه لازم را انجام ندهید ممکن است مجبور باشید کل کار را دوباره از اول انجام دهید.



سطوح و کف ها
دیوارها: دیوارهای نوساز و گچ کاری شده را بگذارید کاملا خشک شوند. معمولا خشک شدن دیوارها در یک خانه نوساز 6 ماه طول می کشد. سپس روی پوشش گچی را با چسب یا خمیر کاغذ دیواری بپوشانید. پوشش دیوارهای قدیمی را باید جدا کرد و فقط پوشش گچی آن باقی بماند. حتما لایه‌های روغنی را از روی دیوار بردارید، زیرا اکریلیک به خوبی به آنها نمی چسبد. در صورتی که روکش‌های دیوار، محلول در آب (غیر روغنی) هستند و برای رنگ اکریلیک مشکلی به وجود نمی آورند، به جای این کار دیوار را سمباده بکشید. دیوار نباید نمدار یا شکننده باشد. مشکل نم دیوار را باید در ساخت برطرف کرد اما در مورد دیوارهای شکننده، باید از پوشش DIY استفاده کرد. پس از آماده‌سازی دیوار، آن را باید با ماده زیرسازی پوشاند. "جسوی اکریلیک" (بتونه‌ای مخصوص اکریلیک) بسیار مات است، به سرعت خشک می شود و سطحی یکدست و مناسب را برای نقاشی فراهم می‌کند.

در داخل ساختمان بهتر است برای دیوارهای داخلی از نقاشی های دیواری استفاده کنید زیرا دیوارهای داخلی نسبت به دیوارهای خارج ساختمان گرم تر و خشک تر باقی می مانند. آماده سازی نقاشی های دیوارهای خارج ساختمان نیازمند دقت و توجه بیشتری است. هر گونه شوره زنی را باید اصلاح  کرد، زیرا این شوره ها در نهایت به لایه اکریلیک نفوذ می کند.

تخته ها: بهترین تخته برای استفاده، ام دی اف است، زیرا مثل تخته سه‌لا نیازی به جدا کردن روکش های آن نیست و ارزان تر است. تا جایی که می توانید تخته را ضخیم انتخاب کنید اما مواظب باشید وزن آن زیاد نشود. با استفاده از چند پیچ، تخته را از پشت به یک بسط جداگانه وصل کنید.
جلو و لبه های تخته را با جسو بپوشانید. اگر اندازه دیوار کوب از 244 *122 سانتی متر بزرگتر است، بهترین کار این است که نقاشی دیواری را تکه تکه رنگ کنید و سپس آن ها را با هم نصب کنید. پوشاندن محل اتصالات اغلب دشوار است و جابجایی دیوارکوب هایی که از یک تخته بزرگتر هستند، بی شک با خطر همراه است.

بوم نقاشی: ایده جالبی است که نقاشی دیواری را روی بوم نقاشی رنگ کرد و بعد به محل نصب فرستاد. متاسفانه محصول این روش، چندان مناسب نیست. زیرا اگرچه از انعطاف پذیری لازم برای رول کردن برخوردار است اما ایجاد کشش مجدد در بوم و فلت کردن آن دشوار است. موفقیت شما به این بستگی دارد که در ایجاد کشش مجدد تا چه حد مهارت داشته باشید. چسباندن بوم روی دیوار پس از رنگ کردن آن بسیار دشوار است و در عمل راهی برای از بین برندن حباب هایی که ایجاد می شود، وجود ندارد.

چند کار می توانید انجام دهید:
• ابتدا در بوم کشش لازم را ایجاد و آن را پوشش گذاری کنید. یا
• ابتدا بوم را با استفاده از ماده صیقلی اکریلیک یا یونیباند (Uniband) روی ام دی اف بچسبانید یا با جسو اکریلیک بپوشانید. یا
• پیش از استفاده بوم را روی دیوار آماده شده بچسبانید. یونیباند بهترین راه است اما انجام این روش، دشوار است.

تذکر ویژه در مورد استخرها: رنگ کردن نقاشی های دیواری در استخرهای داخل ساختمان، همیشه متداول بوده و هست. دلیل آن این است که رنگ کردن نقاشی های دیواری نسبت به استفاده از طراحی های هنرمندانه در قالب موزاییک یا تایل به مراتب هزینه کمتری دارد. توصیه می شود که به مشتری توضیح دهید در چنین فضاهایی نمی توان انتظار رنگ آمیزی دائمی داشت.

اگر داخل ساختمان را رنگ می کنید، برای آماده سازی دیوارها تمام تلاش خود را بکنید. در صورتی که از روکش های ضد آب به عنوان چسب استفاده شده باشد، می تواند برای کار شما مشکل ساز باشد. پیش از رنگ آمیزی مطمئن شوید که دیوارها کاملا خشک شده اند.
اگر خارج ساختمان را رنگ می کنید، همان طور که شرح داده شد از تخته ام دی اف استفاده کنید اما دو طرف آن  را  کاملا پوشش گذاری کنید. این نقاشی های دیواری را جلا ندهید زیرا این کار نه تنها چیزی را حل نمی کند بلکه ممکن است مشکل ساز نیز شود. از قبل با مشتری در مورد مواد اولیه، روش ها و مسئولیت خود توافق کنید.

رنگ ها و قواعد
در مورد کارهای مهم، باید از رنگ های با کیفیت و تکنیک های درست و صحیح استفاده کرد. نقاشی های دیواری نادرست، باعث به وجود آمدن بحث و جدل می شوند. خوشبختانه در مورد رنگ های اکریلیک در مقایسه  با رنگ های روغنی قواعدی وجود دارد:
• به میزان دوام و بقای آن توجه کنید.
• با یک ماده دیگر و آب آن را رقیق کنید.

محافظت
از نقاشی های دیواری باید در برابر آلودگی و چربی محافظت کرد. به شرط آن که تصویر روی نقاشی خراب نشود، می‌توان روی نقاشی های دیواری فضاهای داخلی، از لاک و الکل استفاده کرد، این جلا را در آینده می‌توان جدا کرد و درآورد. در مورد دیوارکوب های فضاهای خارجی، جلا های جدا شدنی، بیش از حد نرم هستند.
پلی یورتان خارجی، قدیمی است اما از آن جا که زرد رنگ است، توناژ تصویر را کمی تیره می کند. جلا های خارجی آبی دای نیز در دسترس هستند، اما اگر زرد نشدنی باشند، تثبیت آن ها دشوار است. این قبیل جلاهای خارجی قابل جداسازی نیستند. 48 ساعت قبل از جلا دهی، رنگ را بگذارید خشک شود.

منبع :www.boomeabi.com




نوع مطلب : ابزار ها و تكنیك ها ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
 


آب و موم با یکدیگر ترکیب نمی شوند؛ می توانید از این اصل برای گرفتن نتایج بهتر بهره بگیرید.

میزان دفع رنگ در نقاشی توسط موم، بستگی به میزان موم استفاده شده دارد. ممکن است هنگام استفاده از رنگ، قطرات کوچکی از آن در سطح موم تشکیل گردد و طرحی بافت دار ایجاد کند.

روغن یا موم با آب ترکیب نمی شود؛ در نقاشی می توان از این اصل مهم بهره گرفت و برای پوشش قسمت هایی از کاغذ به منظور حفظ رنگ سفید کاغذ یا رنگ زیرین آن، استفاده کرد. همچنین می توان بافت های جالبی از این طریق به وجود آورد.

روش انجام این کار بسیار ساده است:
1. طرح مورد نظر را با موم روی کاغذ بکشید،
2. آن را با یک رنگی که حلالش آب است، (اکریلیک، گواش و...) پوشش دهید.

مشاهده خواهید کرد که قسمتی از سطح که در آنجا موم وجود دارد، آب موجود در رنگ را دفع می کند و در نتیجه رنگ از آن قسمت جدا می شود و یا اینکه به شکل قطرات کوچکی در آن قسمت متراکم می گردد.

چه تفاوتی بین استفاده از موم و ماده ی پوشش دهنده وجود دارد؟
ماده پوشش دهنده معمولی، پس از خشک شدن نقاشی از روی آن پاک می شود در حالی که موم بر روی کاغذ باقی می ماند و پاک نمی شود. (البته ماده های پوش دهنده دائمی هم وجود دارند که از روی کاغذ پاک نمی شوند.) و ماده پوشش دهند یک مانع کامل است. وقتی آن را از روی کار پاک می کنید، یک کاغذ کاملا سفید با سطح یک پارچه بر جای می ماند در حالیکه در مورد موم، این امر به میزان یکپارچگی و یکدست بودن استعمال موم بستگی دارد.

کدام یک از انواع موم ها برای استفاده در نقاشی مناسب هستند؟
از تمامی انواع موم می توانند استفاده کرد، در واقع نتایج کار به موارد زیر بستگی دارد:
- مقدار موم یا روغنی که استفاده شده است.
- میزان جاذب بودن یا بافت دار بودن کاغذی که استفاده می شود.
- میزان ضخامت رنگ استفاده شده.

ارزان ترین نوع موم احتمالا یک شمع سفید است و پس از آن، مداد شمعی های مومی و سپس پاستل های روغنی.

به این نکته توجه داشته باشید که این موم است که آب را دفع می کند و نه رنگ. بنابراین مجبور نیستید فقط از مداد شمعی های سفید یا شمع ها ی سفید استفاده کنید.
می توانید ابتدا این کار را بر روی برگه های کوچکی به صورت آزمایشی انجام دهید و آنها را نگه دارید. به هنگام آزمایش، مقدار زیادی موم استفاده کنید و نیز نوک شمع یا مداد شمعی مورد استفاده را تیز کنید تا بتوانید خط های دقیقی بکشید.

هنگامی که نمی توانید تشخیص دهید موم سفید را در کدام قسمت از برگه گذاشته اید:
برگه نقاشی را در روشنایی بگیرید تا بتوانید موم را که در نور می درخشد، ببینید. نکته ی دیگر اینکه در نحوه ی استفاده از موم به طور منظم عمل کنید و از یک سمت نقاشی به سمت دیگر آن حرکت کنید؛ در این صورت می توانید جایی که قبلا موم را گذاشته اید به خاطر بسپرید.

آیا می توان موم را روی رنگ نقاشی قرار داد؟
 بله. می توانید موم را برای پوشش یک ناحیه ی رنگ شده بکار ببرید، اما توجه داشته باشید که تنها زمانی که رنگ خشک شده است، از آن استفاده کنید. اگر رنگ خشک نشده باشد و مرطوب باشد موم "نمی گیرد".

منبع : www.boomeabi.com




نوع مطلب : ابزار ها و تكنیك ها ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
 

مردم اصولاً تصور می کنند تنها زمینه مناسب برای نقاشی با آبرنگ، کاغذ است. اما این تصور به هیچ وجه درست نیست. از آنجا که رنگ های آبرنگ را باید با آب ترکیب و استفاده کرد - همان طور که از نامش پیداست – کاغذ های معمولی قدرت جذب  آب را به خوبی ندارند و در نتیجه چروک می شوند و این نتیجه نهایی نقاشی شما را تحت تأثیر قرار می دهد.

یکی از سختی های استفاده از آبرنگ، کشیدن خطوط متمایز و قابل دیدن است. بعد از خشک شدن نقاشی، خطوطی که نقاش ترسیم کرده است، آنقدر کم رنگ هستند که تقریباً دیده نمی شوند. اما مزیت این نقاشی، سریع خشک شدن رنگ های آن است. البته این سبک سختی های خودش را نیز دارد، به طور مثال اگر هنرمند دچار اشتباه بشود و خط و رنگی را به غلط ترسیم کند، بسیار سخت می تواند این اشتباه را جبران کند. اساس این نقاشی مبتنی بر آب است و اگر رنگ و آب زیادی روی مقوا یا کاغذ مخصوص قرار بگیرد باعث از بین رفتن بافت آن و خراب شدن کار می شود.


در پایین تکنیک هایی را ذکر کرده ایم تا با کمترین اشتباه، بهترین آثار را خلق کنید.

ترسیم طرح، پیش از رنگ آمیزی

با ترسیم شکل کلی نقاشی موردنظر، می توانید میزان خطای کار خود را به حداقل برسانید.  استفاده از مداد های نرم  برای طراحی طرح اولیه بسیار عالی است زیرا اگر اشتباه کنید به راحتی می توانید آن را پاک کنید. بدون اینکه به کار خود آسیب بزنید.

قلم موها

نقاشی با آبرنگ بسیار آسان است، اما دردسرهای خاص خود را دارد. فردی که به این سبک روی می آورد باید حتما اصولی را بداند و مواردی را رعایت کند تا دچار مشکل نشود. یکی از این موارد خریداری قلم موی مناسب است. برای جلوگیری از به وجود آمدن هرگونه اشتباهی بهتر است از قلم موهای ریز و نازک استفاده کنید. استفاده از قلم موی نازک و ریز علاوه بر کم کردن ضریب خطا، از ایجاد حباب و آب گرفتن بیش از حد قلم به خود نیز جلوگیری می کند. قلم موهای بزرگ شاید به ظاهر روند کار را سرعت ببخشند اما اشکالات فراوانی نیز ممکن است به وجود بیاورند. به طور مثال، از خط های کم رنگی که با مداد ترسیم کرده ایم بیرون بزنند و ظرافت کار را از بین ببرند.

رقیق و غلیظ کردن رنگ

اگر مایل هستید نقاشی پر رنگ و لعابی داشته باشید، باید اصول رقیق و غلیظ کردن رنگ را به خوبی بدانید. منظور از رقیق و غلیظ کردن رنگ چیست؟ رقیق کردن که از نامش پیداست به روند رقیق کردن رنگ در سطح نقاشی می گویند که در نتیجه آن رد قلم موهای مختلف از روی سطح محو می شوند و در انتهای کار چیزی از آنها باقی نمی ماند.  این کار باعث می شود رنگ ها بسیار صاف و یکدست دیده شوند. البته در این تکنیک، قسمت های بالای طرح پررنگ تر و بخش های انتهایی آن کم رنگ تر هستند.

لعاب کاری روشی جالب در نقاشی با آبرنگ است. این تکنیک باعث غلیظ تر دیده شدن رنگ ها می شود. به این ترتیب که هنرمند برای پررنگ و تیره تر نشان دادن قسمتی از نقاشی، چندین لایه از رنگ را روی هم استفاده می کند. یعنی یک بار رنگ می گذارد و بعد از خشک شدن دوباره این کار را تکرار می کند تا جایی که غلظت رنگ به میزان دلخواه او برسد.

رنگ در رنگ

یکی از روش های بسیار رایج در نقاشی با آبرنگ، تکنیک رنگ در رنگ است. در این روش، هنرمند رنگ جدیدی را روی رنگی قرار می دهد که روی سطح کشیده شده و هنوز خیس است. این کار منجر به ترکیب و ادغام این دو رنگ با هم می شود و نمای بسیار جالبی به نقاشی می بخشد. این کار را می توان برای ایجاد کنتراست بین بخش های مختلف در نقاشی نیز می توان استفاده کرد.

چکاندن رنگ

یکی از روشهای مورد استفاده در نقاشی با آبرنگ، استفاده از روشی به نام چکاندن قطره های رنگ است. برای این روش باید رنگی را با آب آغشته کنید و روی سطحی با رنگ دیگر بچکانید و با تکان دادن صفحه، رنگ به آرامی جذب کاغذ و رنگ زیرین می شود. این نوع ترکیب  با روش رنگ در رنگ فرق دارد. در روش چکاندن قطره های رنگ، سطح مورد نظر خیلی لطیف و ظریف تغییر رنگ می دهد و کم دیده می شود. اما در روش رنگ در رنگ این کار برای کامل دیده شدن تغییر و تفاوت رنگ ها ایجاد می شود.

منبع : www.boomeabi.com





نوع مطلب : ابزار ها و تكنیك ها ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


( کل صفحات : 2 )    1   2   
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
 
 
 
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو